چارلز تیلور خواستار بازیابی اخلاق اصالت شد که در مفاهیم مدرن استقلال و خودشکوفایی تحریف شده است. او از طریق تبادل با دیگرانی که برای ما مهم هستند، پیشنهاد کرد که هویت‌های انسانی از طریق استفاده از زبان غنی که در افق‌های مشترک معنا پوشیده شده است، توسعه می‌یابند. تقویت این پیوندهای گفتگو فراتر از اهداف صرفاً ابزاری، همراه با به رسمیت شناختن کرامت انسانی در همه، می‌تواند از آرمان سقوط کرده اصالت جلوگیری کند.

ارتباط بدون خشونت گفتگوی ماهرانه با دیگران را در قالب یک حس مشترک از اهمیت فراهم می‌کند و از توسعه یک هویت معنادار پشتیبانی می‌کند - هویتی که از طریق تحقق آنچه فراتر از خود وجود دارد، شکل می‌گیرد. هدف این مقاله، استدلال این است که ارتباط بدون خشونت بازیابی اخلاق اصالت را تسهیل می‌کند. روایت‌هایی از مجلات دانشجویان پرستاری در مورد استفاده از مهارت‌های ارتباط بدون خشونت برای پشتیبانی از این استدلال استفاده خواهد شد.