ارتباط بدون خشونت به عنوان مداخله ای برای اضطراب و افسردگی در بزرگسالان
هدف از این مطالعه بررسی تأثیر مداخله ارتباط بدون خشونت ( ان وي سي ) بر کیفیت زندگی افراد مبتلا به اضطراب و افسردگی بود. اهداف خاص شامل بررسی ماهیت اضطراب و افسردگی تجربه شده توسط شرکتکنندگان، ارزیابی میزان پذیرش مداخله ان وي سي برای افراد مبتلا به اضطراب و افسردگی و بررسی تأثیر مداخله ان وي سي بر مدیریت اضطراب و افسردگی در زندگی روزمره آنها بود.
این تحقیق شامل ۱۰ شرکتکننده بزرگسال بنگلادشی مبتلا به اضطراب و/یا افسردگی خفیف تا شدید بود که از طریق نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. این مطالعه از یک طرح کیفی استفاده کرد و شرکتکنندگان تحت جلسات مداخله ان وي سي فردی و گروهی، شامل شش جلسه گروهی و حداقل شش جلسه انفرادی، قرار گرفتند. دادهها با استفاده از روش مصاحبه عمیق جمعآوری شد و برای تجزیه و تحلیل دادهها از تحلیل موضوعی استفاده شد. یافتهها بر اساس اهداف خاص این تحقیق به سه بخش تقسیم شدهاند. بخش اول، مضامین و زیرمضامین مربوط به ماهیت اضطراب و افسردگی تجربه شده توسط شرکتکنندگان را ارائه میدهد. یافتهها نشان میدهد که شرکتکنندگان تجربیات نامطلوب زندگی مختلفی را تجربه کردهاند که بر تنظیم عاطفی، عملکرد روزانه، درک از خود و روابط آنها تأثیر گذاشته است. بخش دوم، مضامین و زیرمضامین مربوط به پذیرش مداخله ان وي سي برای افرادی که اضطراب و افسردگی را تجربه میکنند، پوشش میدهد.
نتایج این بخش نشان میدهد که شرکتکنندگان از مداخله ان وي سي چه در جلسات فردی و چه در جلسات گروهی استقبال و آن را پذیرفتند و این امر بر کیفیت زندگی آنها تأثیر مثبت گذاشت. این موضوع ما را به بخش سوم تحقیق میرساند که بر تأثیر مداخله تمرکز دارد. مضامین و زیرمضامین این بخش نشان میدهد که مداخله ان وي سي علائم اضطراب و افسردگی را کاهش داده، خودآگاهی و خودمدیریتی را تقویت کرده، ارتباطات بین فردی را بهبود بخشیده، خودکارآمدی را افزایش داده و امید به اعمال اصول ارتباط بدون خشونت را در آنها ایجاد کرده است. با این وجود، مشاهده شد که شرکتکنندگانی که دارای ویژگیهای شخصیتی وابسته، پریشانی عمیق و بیماریهای جسمی بودند، اجرای این مداخله را چالشبرانگیز یافتند.
نتایج جامع حاصل از این مطالعه نشان میدهد که ارتباط بدون خشونت به عنوان ابزاری پذیرفته شده و مؤثر در مقابله مؤثر با اضطراب و افسردگی عمل میکند. این بدان معناست که استفاده از ارتباط بدون خشونت میتواند نقش مهمی در ارائه پشتیبانی مؤثر و مکانیسمهای مقابلهای برای افراد مبتلا به اضطراب و افسردگی داشته باشد.