ارتباط بدون خشونت و طب روایی برای ارتقای سلامت پایدار
همهگیری کووید-۱۹ و شرایط بینالمللی فعلی، بسیاری از افراد را از نظر اقتصادی و روانی آسیبپذیر کرده است. در عین حال، فشار بر سیستمهای مراقبتهای بهداشتی، به ویژه در اروپا، افزایش یافته است که منجر به کمبود پزشک، حجم کاری سنگین و حقوق پایین برای کارکنان مراقبتهای بهداشتی شده است. بیماران با لیستهای انتظار طولانیتر، زمان ویزیت کوتاهتر و اورژانسهایی مواجه هستند که مشکلات بالینی بیماران را کمتر از حد واقعی ارزیابی میکنند. در نتیجه، موارد خشونت علیه خود و خشونت ناشی از علل مختلف، به ویژه در بیمارستانها، بیشتر اتفاق میافتد.
با این حال، امیدی وجود دارد و این امید با به اشتراک گذاشتن نیازها، افکار و احساسات ما آغاز میشود. اینجاست که طب روایی وارد عمل میشود، زیرا به روشن کردن داستانها، گوش دادن، پرسیدن سوالات باز، تجزیه و تحلیل کلمات گفته شده، استعارهها و زمانبندی ارتباط و ترویج روایتی بدون خشونت کمک میکند. نکته کلیدی، گذار از روایتهای خشونتآمیز به روایتهای بدون خشونت و در نظر گرفتن رابطه به عنوان بخش اساسی فرآیند درمانی است که شایسته یک برنامه آموزشی عمیق است. این امر حتی بیشتر صادق است اگر در نظر بگیریم که اکوسیستم سلامت، همراه با گنجاندن تنوع و ترویج صلح، یکی از ارکان اصلی اهداف توسعه پایدار سازمان ملل است.
این کتاب با هدف الهام بخشیدن به مراقبت از یکدیگر از طریق روایتهای افراد دارای معلولیت، بیماران، پرستاران، پزشکان، دانشجویان، مراقبان و افرادی که با دیگری روبرو میشوند و اختلافات را حل میکنند، نوشته شده است.