ارتباطات را می‌توان به عنوان عمل یا تأثیر برقراری ارتباط، انتقال یا دریافت ایده‌ها، دانش تعریف کرد؛ توانایی یا ظرفیت ایجاد گفتگو، تفاهم است (AURÉLIO، 2020). ارتباط ذاتی بین انسان‌ها و فرآیند ارتباط از اهمیت قابل توجهی برخوردار است. ارتباطات از طریق زبان و بیان، عملکردهای اساسی را در حوزه‌های مختلف، از جمله تعاملات اجتماعی، توسعه شناختی، حفظ فرهنگ، آموزش، هماهنگی فعالیت‌های جمعی و تجلی خلاقیت، انجام می‌دهد. علاوه بر این، ارتباطات به عنوان پایه و اساس هویت فرهنگی ما عمل می‌کند، پیوندهای بین فردی ما را تثبیت می‌کند و پیشرفت جامعه را هدایت می‌کند. مفهومی که با اهمیت روزافزون نسبت داده شده به مفهوم ارتباطات و افزایش متعاقب آن در تحقیقات در این حوزه مشخص می‌شود و ریشه در ماهیت ذاتی انسان دارد و به دنبال ایجاد تعاملات ارتباطی برای ارتقای توسعه هماهنگ جهانی است.