معلمان نقش مهمی در تسهیل یادگیری دارند. نحوه برقراری روابط آنها با دانش‌آموزان برای اطمینان از اینکه محیط کلاس درس از رشد تحصیلی و شخصی دانش‌آموزان پشتیبانی می‌کند، بسیار مهم است (ایوانز و هاروی، ۲۰۱۲). با توجه به اهمیت روابط درون کلاس درس و تأثیرات آنها بر رفتار دانش‌آموزان، هدف این مطالعه دو مسیر را در پیش گرفت.

اول، این مطالعه شامل بررسی این موضوع بود که چگونه یک رویکرد فردمحور می‌تواند به تسهیل روابط مثبت در یک زمینه آموزشی کمک کند. رویکردی به نام ارتباط بدون خشونت ( ان وي سي ) به دلیل پتانسیل آن در افزایش همدلی معلمان، مهارت‌های ارتباط بین فردی و همچنین پرورش ادراکات و واکنش‌های کمتر قضاوتی به رفتارهای چالش‌برانگیز دانش‌آموزان انتخاب شد (روزنبرگ، ۲۰۰۳a).

دوم، از مدل حلقه یادگیری کیفی (QLC) به عنوان روشی برای تمرین و به اشتراک گذاشتن تجربیات معلمان در یادگیری ان وي سي به صورت گروهی و تجربی استفاده شد. یک رویکرد مشارکتی برای مقابله با کار انفرادی معلمان انتخاب شد، به این امید که به اشتراک گذاشتن مسئولیت در جهت‌دهی و تصمیم‌گیری، توانمندسازی را در بین معلمان تشویق کند. بنابراین، این مطالعه علاوه بر تحلیل انتقادی ان وي سي ، تأثیر حلقه یادگیری کیفی بر یادگیری حرفه‌ای معلمان را نیز بررسی کرد. این مطالعه‌ای است که بر محتوا (یعنی یادگیری در مورد پتانسیل ان وي سي ) و در عین حال بر فرآیند (یعنی بررسی پتانسیل یک رویکرد گروه کوچک به یادگیری حرفه‌ای معلمان برای به اشتراک گذاشتن و کسب بینش در مورد عملکرد آنها) تمرکز دارد.

این مطالعه شامل چهار معلم دبیرستان از دو مدرسه شهری نیوزیلند بود.

این معلمان در طول یک ترم تحصیلی در هفت جلسه QLC شرکت کردند و مصاحبه‌های ورودی و خروجی را برای تعیین تأثیر و پتانسیل محتوا (ان وي سي) و فرآیند (QLC) مطالعه انجام دادند. علاوه بر این، یادداشت‌های میدانی برای کمک به مستندسازی سفر معلمان در سراسر QLC گرفته شد. از یک الگوی تفسیری، که بر تحلیل موضوعی متمرکز بود، به عنوان وسیله‌ای برای تحلیل و تفسیر یافته‌ها استفاده شد تا چگونگی ان وي سي در روابط مثبت معلم و دانش‌آموز و همچنین چگونگی ارائه روش جدید QLC به معلمان برای مشارکت در یادگیری حرفه‌ای روشن شود.

معلمان گزارش دادند که یادگیری ان وي سي استفاده کردند ان وي سي و همچنین عمداً در گفتگوهای آزادتری با دانش‌آموزان خود شرکت کردند.

علاوه بر این، آنها همچنین از ان وي سي به عنوان ابزاری برای تأمل انتقادی در مورد باورهای تدریس خود و چگونگی تأثیر این باورها بر تعاملاتشان با دانش‌آموزانشان استفاده کردند. معلمان همچنین تأیید کردند که جنبه‌های مشارکتی، تجربی و حمایتی QLC محیطی را فراهم می‌کند که در آن می‌توانند با خیال راحت یک رویکرد جدید را تمرین کنند. معلمان با گرد هم آمدن به این روش، فضایی ایجاد کردند که در آن می‌توانستند آزادانه در مورد ایده‌ها بحث کنند، تجربیات خود را به اشتراک بگذارند و برای مشکلات زمینه‌ای مشترک، راه‌حل‌هایی را با هم ایجاد کنند. پیامدهای این مطالعه دوگانه است: اول، برجسته می‌کند که چگونه برنامه‌های مبتنی بر همدلی پتانسیل افزایش مهارت‌های خودتنظیمی عاطفی و توانایی‌های اتخاذ دیدگاه معلمان را دارند. دوم، مزایای ساختاردهی یادگیری حرفه‌ای معلمان را به گونه‌ای نشان می‌دهد که مشارکت فعال، یادگیری مداوم و ایجاد فرهنگ مشارکتی را تشویق می‌کند. از آنجایی که معلمان به طور فزاینده‌ای در حرفه خود با استرس و انزوا روبرو می‌شوند، هر دو عنصر این تحقیق به رفاه آنها و همچنین رفاه دانش‌آموزانی که به آنها آموزش می‌دهند، مربوط می‌شود.