شیوههای ذهنآگاهی برای ارتقای سلامت و توانمندسازی جوانان و نوجوانان ساکن در مراکز نگهداری در پرو
شیوههای ذهنآگاهی برای ارتقای سلامت و توانمندسازی جوانان و نوجوانان ساکن در مراکز نگهداری در پرو
پیشینه: فقر و درگیری بر سلامت روانی، عاطفی و رفتاری جوانان تأثیر منفی میگذارد. من دوره کارآموزی خود را در La Comunidad Sagrada Familia (LCSF)، مؤسسهای در یک محله فقیرنشین شهری پرو که بیش از ۸۳۰ جوان و نوجوان از شرایط اجتماعی-اقتصادی پایین و خشونتآمیز بالا را در خود جای داده است، گذراندم. LCSF فاقد منابع کافی و مراقبتهای لازم است و شاهد درگیریهای مکرر است.
اهداف: ارتقای کیفیت زندگی روانی و اجتماعی و افزایش همدلی با دیگران و خود (ارتباط خود با احساسات و نیازهای خود).
روشها: من یک برنامه درسی سلامت روان-اجتماعی را بر اساس شیوههای ذهنآگاهی و « ارتباط بدون خشونت (www.cان وي سي.org) برای آموزش دانشجویان دانشگاه ساکن LCSF جهت ارائه برنامه درسی به جوانان LCSF در سنین ۱۴ تا ۱۸ سال اقتباس کردم. برای ارزیابی برنامه درسی و اجرای آن، دو نظرسنجی، گروههای کانونی و مصاحبه با جوانان و نوجوانان قبل و بعد از ارائه برنامه درسی، همراه با مشاهده مشارکتی در طول اجرا انجام شد.
نتایج: سه نفر از 10 دانشجوی جذبشده، آموزش لازم برای ارائه برنامه درسی را تکمیل کردند. نوزده نفر از 39 جوان جذبشده، تمام جلسات و نظرسنجیهای قبل/بعد را تکمیل کردند. تضاد برنامهها و تعهدات به مدیر سایت در اولویت قرار گرفت و منجر به فرسایش بالای هر دو گروه شد. در حالی که نمرات کلی نظرسنجی پس از مداخله برای جوانان کاهش یافت، نمرات فردی و دادههای مصاحبه 8 نشان دهنده کاهش استرس و افزایش همدلی و توانمندسازی برای هر دو گروه بود.
یافتههای کیفی، سطوح بالایی از بیاعتمادی، تعارض و استرس را در میان شرکتکنندگان نشان داد.
توصیهها: پروژههای آینده باید حمایت بلندمدت از بزرگسالان آموزشدیده، مشارکت کارکنان برای پشتیبانی از حفظ و تغییر سازمانی، و توجه به درک ظریف فرهنگی برای ارائه مؤثر برنامه درسی را بررسی کنند.