هدف:  ترسیم نقشه شیوه‌های تلفیقی مورد استفاده برای مقابله با استرس شغلی در متخصصان پرستاری در طول همه‌گیری کووید-۱۹.

روش:  این یک بررسی دامنه‌ای است که طبق توصیه‌های موسسه JBI و PRISMA Extension for Scoping Reviews (PRISMA-ScR) انجام شده است. جستجو بین مارس و آوریل 2024 در پایگاه‌های داده زیر انجام شد: MEDLINE، LILACS، BDENF، IBECS از طریق BVS، و CINAHL، SCOPUS و Web of Science از طریق پورتال مجله CAPES. انتخاب، طبقه‌بندی و سازماندهی مطالعات بر روی پلتفرم Rayyan انجام شد. نتایج در یک جدول سینوپتیکی، با تجزیه و تحلیل توصیفی و مقایسه‌ای یافته‌ها، با برجسته کردن شیوه‌های تلفیقی و شواهد اثربخشی آنها، ارائه شد.

نتایج:  هجده مطالعه بررسی شد که بیشتر آنها در سال ۲۰۲۱ در ایالات متحده منتشر شده بودند. رایج‌ترین شیوه‌ها عبارت بودند از: ذهن‌آگاهی (۱۶.۶٪)، اتاق‌های تعادل (۱۱٪)، آموزش روانی (۱۱٪)، حمایت همتا (۱۱٪) و ارتباط بدون خشونت (۱۱٪). همه آنها در کاهش استرس، ارتقای رفاه و بهبود کیفیت زندگی متخصصان پرستاری مؤثر بودند. نتیجه‌گیری: رایج‌ترین شیوه‌های تلفیقی مورد استفاده، برنامه‌های ذهن‌آگاهی و آموزش روانی، با تشویق ارتباط بدون خشونت، بودند که همگی به عنوان مداخلاتی برای کاهش استرس در متخصصان پرستاری در طول همه‌گیری، اثربخشی خود را نشان دادند. این شیوه‌ها به عنوان استراتژی‌های مناسب و مؤثر برای ارتقای سلامت روان و رفاه این متخصصان پدیدار می‌شوند.

توصیفگرها پرستاری؛ استرس شغلی؛ درمان‌های مکمل؛ عفونت‌های ویروس کرونا