این مقاله به بررسی تأثیرات ارتباط بدون خشونت (ان وي سي) بر همکاری بین‌حرفه‌ای (IPC) دو تیم مراقبتی در بخش بهداشت و خدمات اجتماعی می‌پردازد. این مطالعه در سال ۲۰۱۳ با دو تیم بین‌حرفه‌ای (N = ۹) با استفاده از یک طرح تحقیق ترکیبی برای سنجش تأثیرات آموزش انجام شد. شایستگی IPC فردی با استفاده از ابزار «مواجهه بالینی ساختاریافته مشاهده‌شده تیمی» و شایستگی گروهی با استفاده از ابزار «همکاری بین‌حرفه‌ای مشاهده‌شده» اندازه‌گیری شد. یک گروه متمرکز برای جمع‌آوری برداشت‌های شرکت‌کنندگان از آنچه در این آموزش آموخته بودند، برگزار شد.

نتایج، بهبود در شایستگی فردی در همکاری متمرکز بر مراجع/خانواده و شفاف‌سازی نقش را نشان داد. همچنین بهبود در شایستگی گروهی در رابطه با توانایی تیم‌ها برای تدوین یک برنامه عملی مشترک مشاهده شد. داده‌ها نشان می‌دهد که شرکت‌کنندگان محتوای آموزشی را پذیرفته و اتخاذ کرده‌اند. پس از آموزش، به نظر می‌رسد که آنها قادر به شناسایی اثرات ارتباط خودجوش، درک بیشتر از مکانیسم‌های همدلی و در موقعیت بهتری برای پرورش رهبری جمعی هستند.