همدلی یک مهارت و دارایی چندوجهی برای ارائه دهندگان مراقبت‌های بهداشتی است. این مقاله با استفاده از ادبیات فعلی علوم اعصاب در مورد همدلی، نظریه‌ای دقیق در مورد چگونگی مسدود شدن همدلی توسط استرس شخصی و بیزاری در بین متخصصان مراقبت‌های بهداشتی ارائه می‌دهد. رویکردهای آموزشی فعلی برای آموزش همدلی پایدار به طور عمیق بررسی می‌شوند. بخش پایانی مقاله پیشنهاداتی در مورد چگونگی گسترش آموزش همدلی در آموزش پزشکی ارائه می‌دهد.