هدف: همدلی والدین با مجموعه‌ای از پیامدهای مفید روانی-اجتماعی برای کودکان مرتبط است. با این حال، اطلاعات کمتری در مورد اثرات همدلی والدین وجود دارد. مطالعه حاضر این فرضیه را مورد آزمایش قرار داد که اگرچه همدلی والدین ممکن است از نظر روانی و فیزیولوژیکی برای کودکان مفید باشد، اما ممکن است عوارض فیزیولوژیکی برای والدین داشته باشد.

روش: مطالعه‌ی حاضر، همبستگی‌های روان‌شناختی و فیزیولوژیکی همدلی والدین را در ۲۴۷ زوج والد-نوجوان بررسی کرد. در طول یک ویزیت آزمایشگاهی اولیه، والدین و نوجوانان نمونه‌های خونی ارائه دادند که از آن‌ها نشانگرهای التهاب سیستمیک، از جمله اینترلوکین ۱-ra، اینترلوکین ۶ و پروتئین واکنشی C، اندازه‌گیری شد. والدین پرسشنامه‌های خودگزارشی همدلی، رفاه و عزت نفس را تکمیل کردند و همچنین در مورد تنظیم هیجان فرزندشان گزارش دادند. پس از ویزیت آزمایشگاهی، نوجوانان به مدت ۲ هفته، گزارش روزانه در مورد توانایی‌های تنظیم هیجان خود را تکمیل کردند.

نتایج: در نوجوانان، همدلی والدین به طور قابل توجهی با تنظیم بهتر احساسات و التهاب سیستمیک کمتر مرتبط بود. برای والدین، همدلی با عزت نفس و هدف بیشتر در زندگی، اما همچنین با التهاب سیستمیک بالاتر مرتبط بود.

نتیجه‌گیری: این یافته‌ها اهمیت بررسی همزمان اثرات روانشناختی و جسمی مرتبط با سلامت روان ویژگی‌های روانی-اجتماعی را تقویت می‌کنند و نشان می‌دهند که همدلی ممکن است اثرات متفاوتی در بین ارائه دهندگان و گیرندگان همدلی داشته باشد.