این مقاله به بررسی علل درگیری‌های بین مذهبی در نیجریه و نقش ارتباط بدون خشونت در گفتگوی برخورد اجتماعی برای دستیابی به آزادی مذهبی اصیل در نیجریه می‌پردازد. روش‌شناسی «ببین، قضاوت کن و عمل کن» برای بررسی ادبیات مربوطه که از نیجریه و فراتر از آن گرفته شده است، به کار گرفته شده است. این مقاله از طریق دیدن و قضاوت، به ارزیابی انتقادی برخی از ادبیاتی می‌پردازد که علل درگیری بین مذهبی و وضعیت آزادی مذهبی در نیجریه را توضیح می‌دهد.

برای گذار از نظریه به عمل (عمل)، ارتباط بدون خشونت بیشتر بررسی می‌کند و توضیح می‌دهد که چگونه می‌تواند به گفتگوی بین ادیانی که برخورد اجتماعی را به سمت آزادی دینی اصیل ترویج می‌دهد، کمک کند. این کتاب استدلال می‌کند که طمع، مبارزه برای منابع اقتصادی و ارتباط خشونت‌آمیز - مانند قضاوت‌های اخلاقی، برچسب زدن، انتقاد و آگاهی ناکافی از نیازهای مشترک انسانی - همگی در درگیری‌های بین ادیان نقش دارند. علاوه بر این، ارتباط بدون خشونت که بر شناسایی و ارضای نیازهای انسانی - هسته اصلی بشریت مشترک ما - متمرکز است، مجموعه‌ای از مهارت‌ها را فراهم می‌کند که گفتگوی بین ادیانی برخورد اجتماعی و آزادی دینی اصیل را ترویج می‌دهد.