خشونت در هر یک از مظاهر آن، عملی غیرانسانی کردن دیگری است. با ارتکاب اعمال خشونت‌آمیز علیه دیگری، ما ارزش او را کاهش می‌دهیم و کرامت او را از بین می‌بریم. از سوی دیگر، فلسفه اساسی عدم خشونت، که از سنت‌هایی که از نظر تاریخی بر یکدیگر تأثیر گذاشته‌اند، از هندوئیسم گرفته تا جنبش‌های سکولار غربی، الهام گرفته شده است، با این درک تقویت می‌شود و بنابراین، تمرین‌کنندگان را تشویق می‌کند تا انسانیت را در ظالم، در کسانی که متفاوت هستند، به حاشیه رانده شده‌اند یا کم‌ارزش‌تر پنداشته می‌شوند، تشخیص دهند.

ایجاد همدلی یک جزء کلیدی در مسیر رسیدن به این شناخت است و به همین دلیل است که این امر جزء کلیدی یک برنامه آموزشی عدم خشونت بود که با دو گروه از معلمان کارآموز در شیلی انجام شد. شرکت‌کنندگان در یک سری تمرینات با هدف تقویت همدلی و شفقت هدایت شدند؛ چنین تمریناتی با اصول آموزش تأملی همراه بود. در ادامه مطالعه، شرکت‌کنندگان فرصتی داشتند تا همسالان خود را از طریق وظایف توسعه همدلی که خودشان انتخاب کرده بودند، هدایت کنند. نمونه‌هایی از این تمرینات شامل وظایفی از پروژه Wayfairer، مدیتیشن هدایت‌شده، تمرینات ارتباط بدون خشونت ، مدیتیشن Tonglen و شفقت از طریق شناخت است.

نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که شرکت‌کنندگان در تشخیص انسانیت یکدیگر از طریق تفاوت‌هایشان، در تشخیص عناصر مشترک فراوان تجربه انسانی‌شان و در کمک به شرکت‌کنندگان برای ایجاد احساس گرمی و صمیمیت نسبت به دیگران، موفق بوده‌اند. چالش‌های مراقبه در سکوت مورد توجه قرار گرفت، در حالی که تمرین‌هایی که به اشتراک‌گذاری را تشویق می‌کردند، مورد توجه قرار گرفتند.