سطح خشونت در محیط‌های بیمارستان‌های روانپزشکی چالش‌های مداومی را برای بیماران و کارکنان ایجاد می‌کند. بیمارستان‌ها و مؤسسات همچنان به تلاش‌های خود برای رعایت استانداردهای JACHO و ایمن‌سازی مؤسسات خود برای بیماران و کارکنان ادامه می‌دهند. این مقاله نشان می‌دهد که چگونه یک واحد پرستاری پزشکی قانونی کاهش قابل توجهی در خشونت را تجربه کرده است. متعاقباً، نیاز به جداسازی و مهار نیز طی سه سال بیش از ۹۰ درصد کاهش یافته است.

تحقیقات گسترده‌ای در مورد بررسی خطرات و مزایای استفاده از جداسازی و مهار (S/R) برای بیماران و کارکنان انجام شده است. اگرچه حذف کامل استفاده از S/R در بیمارستان پزشکی قانونی ممکن است امکان‌پذیر نباشد، اما نیاز به مداخلات محدودکننده‌تر می‌تواند تا حد زیادی کاهش یابد. تمرکز بر کاهش استفاده از S/R نباید از تمرکز بر برآورده کردن نیازهای اساسی و جامع بیماران: ارتقاء ایمنی و کاهش خطر تروما، منحرف شود.

استانداردهای عملی انزوا و مهار انجمن پرستاری روانپزشکی آمریکا (APNA) روشن می‌کند که کلید کاهش S/R، پیشگیری از پرخاشگری از طریق ارزیابی کامل با مداخله زودهنگام با استفاده از اقدامات کمتر محدودکننده است. این هدف را می‌توان با ایجاد تغییراتی در واحد که ساختار و آرامش را افزایش می‌دهد، و با استفاده از رویکرد تیم درمانی که مشارکت با بیمار را تسهیل می‌کند، به جای کنترل بیمار، محقق کرد. (بیانیه موقعیت انزوا و مهار و استانداردهای عملی، ۲۰۰۰). استفاده از این رویکردها منجر به کاهش قابل توجه خشونت و نیاز به S/R در یک واحد پرستاری پزشکی قانونی شده است. این مقاله نشان می‌دهد که چگونه یک واحد پرستاری پزشکی قانونی با تمرکز بر استراتژی‌های اصلی که شامل آموزش بیماران برای رفع نیازهای خود با استفاده از مهارت‌های درمانی، ارتباط بدون خشونت است، نیاز به S/R را کاهش داده است.

واحد درمان فشرده (ITU) در موسسه سلامت روان مندوتا (MMHI) در مدیسون، ویسکانسین، یک واحد پزشکی قانونی ۲۱ تختخوابی با امنیت متوسط ​​است که برای فراهم کردن یک محیط درمانی ایمن برای درمان فشرده طولانی مدت علائم حاد روانپزشکی، جسمی، پزشکی یا رفتاری طراحی شده است. بیماران مرد دارای تشخیص اختلالات روان پریشی، شخصیتی، خلقی، اضطرابی و شناختی هستند و بسیاری از آنها تشخیص دوگانه دارند.

استراتژی‌های اصلی معرفی‌شده در ITU در MMHI ارائه شده است.