در طول تاریخ خود، اختلافات، آموزه‌های مختلفی را در کلیسای کاتولیک روم شکل داده‌اند. کلیسای معاصر با جنجال‌هایی در مورد نژادپرستی، جنسیت، حقوق تولید مثل، سوءاستفاده جنسی، سوءاستفاده از قدرت، روابط همجنس‌گرایان و درگیری‌های درون/بین مذهبی دست و پنجه نرم می‌کند. در این شرایط، رهبران کلیسا می‌توانند استراتژی‌های مختلفی را برای رسیدگی به اختلافات، از جمله مذاکره، گفتگو یا سرکوب، به کار گیرند. اغلب، چنین استراتژی‌هایی الگوهای تفسیری وحدت و ثبات را فرض می‌کنند یا به طور محدود، اختلاف را صرفاً به عنوان "مخالفت عمومی با مقام مرجعیت" درک می‌کنند

آنچه اغلب اتفاق می‌افتد را می‌توان به آنچه تانیا پافنهولز، از مرکز مناقشه، توسعه و صلح‌سازی در موسسه تحصیلات تکمیلی ژنو، مدیریت مناقشه می‌نامد، تشبیه کرد: این رویکرد رهبران عمدتاً دیپلماتیک و از بالا به پایین است، مردم عادی را نادیده می‌گیرد و به ریشه‌های مناقشه نمی‌پردازد.