یک فعالیت گفتگویی (نه چندان ساده)

این مقاله به بررسی تحقیقات انجام شده در مورد گفتگوی همتا به همتا در آموزش عالی، از جمله شیوه نوآورانه گفتگوی بین گروهی و سایر شیوه‌ها مانند ارتباط بدون خشونت و گوش دادن تأملی می‌پردازد. سپس فعالیتی را که با دانشجویان دانشگاه محلی‌ام انجام می‌دهم، در شرایطی که کمبود وقت و سایر منابع اجازه تمرین گفتگوی فشرده‌تر را نمی‌دهد، شرح می‌دهم. از آنها می‌خواهم که گفتگو را با چندین منبع رایگان و به راحتی در دسترس، از جمله ارتباط بدون خشونت ، تمرین تأملی و پادکست‌های رادیویی عمومی از On Being، تجربه کنند، سپس خارج از کلاس مکالمه‌ای داشته باشند که در آن عمدتاً تمرین گوش دادن عمیق به کسی با باورهای سیاسی متفاوت از خودشان را انجام دهند. آنها ممکن است تلاش کوتاهی برای گفتگو یا ارتباط بدون خشونت انجام دهند.

من در مورد اینکه چگونه فعالیت من می‌تواند برخی از اهداف گفتگوی بین گروهی را محقق کند و در جایی که دانش‌آموزان در مورد تنوع و نابرابری در شکاف‌های اجتماعی، از جمله در آموزش مددکاری اجتماعی و آموزش پایداری، یاد می‌گیرند، مفید باشد، بحث می‌کنم. من این فعالیت را در درسی قرار می‌دهم که شامل برخی از تمرین‌های تأملی است تا بررسی کنم که چگونه آموزش پایداری و مؤلفه عدالت اجتماعی مددکاری اجتماعی می‌توانند از تمرین‌های تأملی بهره‌مند شوند. در نهایت، من برخی از منابع دیگر در مورد امید و ناامیدی را که از این فعالیت پشتیبانی می‌کنند، شرح می‌دهم.