Geçmişi ne kadar kolay tekrar ettiğimizi sık sık düşünüyorum. Savaşlar devam ediyor, insan kaynaklı iklim değişikliği ekosistemleri istikrarsızlaştırıyor ve birbirimizden ve doğadan giderek uzaklaşıyoruz; günlük yaşamımız ve etkileşimlerimiz de bu mevcut gerçekliğin bir istisnası değil. Öyleyse, aynı tohumları ekmeye devam edersek farklı bir meyve (gelecek) nasıl bekleyebiliriz?

Çocukluğumdan beri meraklıydım ve kendime sürekli şu soruyu soruyordum: Gerçekten de böyle mi yaşamak istiyoruz? Birbirimizden, doğadan, kendimizden bu kopukluk, insan yaşamının doğal ritmi olabilir mi? Yoksa özümüzden o kadar uzaklaştık ki, hayatta kalmayı yaşamakla karıştırıp, bağlantı kurmak, önemsemek, birlikte yaratmak ve yaşamı beslemek için doğduğumuzu mu unutuyoruz?

Çalışmalarım basit ama derin bir anlayışa dayanıyor: Her zaman (bilinçli ve bilinçsiz olarak) katkıda bulunuyoruz ve her an yeniden doğma olasılığını sunuyor. Yıllarca süren Vipassana meditasyonu, gözlem, dinginlik ve şefkat kapasitemi güçlendirdi. Şiddetsiz İletişim bu içsel berraklığı öz bağlantıya, ilişkilere, sistemlere ve eylemlere taşımak için kullandığım bir araçtır.

Bireylere, ekiplere ve kuruluşlara eşlik ederken kullandığım araçlar; varoluş, gözlem, dinleme, şefkat, bağlantı kurma, çeşitlilik, merak, neşe ve akış halidir. Durakladığımızda ve içimizdeki canlılıkla yeniden bağlantı kurduğumuzda, alışkanlıktan bilince, kıtlıktan sonsuz olasılıklara doğru bir geçiş yaparız.

On beş yılı aşkın süredir uluslararası alanda sürdürülebilirlik, turizm ve ortaklık kurma konularında çalışıyorum. Birlikte güçlenmeyi, çeşitliliği bir bolluk olarak kucaklamayı ve birlikte gelişebileceğimiz ortamlar yaratmayı arzuluyorum.

Sizleri şu konular üzerinde düşünmeye davet ediyorum:

• Gergin anlarda, tepki vermekten yanıt vermeye (yanıt verme yeteneğimi geri kazanmaya) geçtiğimde neler mümkün hale gelir?

• Güç, savunmak yerine paylaşılsa ve çeşitlilik bir güç, yaratıcılık ve kolektif bilgelik kaynağı olarak karşılansa, ilişkilerim, iş birliklerim veya ekiplerim nasıl dönüşürdü?

• Algımın hangi kısımları alışkanlık ve geçmişten kaynaklanıyor?

• Kendimi doğanın sürekli yenilenmesinin bir parçası olarak hayal ettiğimde, içimde hangi özgürlük ve sorumluluk duygusu uyanıyor?

• Güven duygusunun, ayakların yere sağlam basmasının ve bağlı kalmanın, güvensizlik, kıtlık ve korkunun ötesine geçerek olasılık, aidiyet ve ortak yaratım alanına doğru ilerlemenin tadı nedir?

• Eğer her an bir yeniden doğuş anıysa, enerjimi nereye yönlendirmek istiyorum ve şu anda hayata bilinçli olarak ne katkıda bulunmayı seçiyorum?