Marshall RosenbergŞiddetsiz İletişim ( Şİ ) kavramıyla bir öğretmen eğitiminde tanıştım. Aldığım birçok eğitim arasında Şİ benim için bir ışık oldu; karanlık bir odada el feneri yakmak gibiydi. Amacım ve niyetimi yönlendiren şey, bu ışığı mümkün olduğunca çok insana ulaştırmak, okullarda, gruplarda ve destek sunabileceği çeşitli sosyal ortamlarda paylaşmaktır.
Şiddetsiz İletişim ile yaşadığım bu yoğun karşılaşma, onu karmaşık durumlarla başa çıkmak, ilişkisel iklimi iyileştirmek ve hem kendi iyiliğimi hem de çocukların iyiliğini beslemek için pratik bir rehber olarak çalışmalarıma entegre etmeme olanak sağladı. Okul personelinin günlük olarak karşılaştığı zorluklara yakından aşinayım: duygusal aşırı yüklenme, ailelerle iletişim ve giderek daha talepkar hale gelen birçok dinamik. İşte bu noktadan hareketle, öğrenme, diyalog ve paylaşım için güvenli alanlar sunmaya, kendimizle ve başkalarıyla olan ilişkimizi geliştirmek için faydalı araçları yeniden keşfetmeye olan bağlılığım başlıyor.
Koşullanmanın birçok katmanının ötesini görmenin başka bir yolu daha var: İnsan ihtiyaçlarını merkeze alan, saygı ve varoluşla dolu otantik bir bağlantı ve iletişim biçimi harikalar yaratabilir. Herkesin değer gördüğü, sevildiği ve bireyselliğini ifade etmeye teşvik edildiği ortamların yaratılmasına katkıda bulunmak istiyorum. Çocukların kendiliğindenliğini gözlemlemek beni derinden etkiliyor; bu bana her gün insan doğamızı hatırlatıyor. Umudum, ortak değerlerin kök salmasına katkıda bulunmaktır. Okulda merak, empati ve karşılıklı saygı zeminini geliştiriyorum ve eğitimin değişim için bir tohum olduğuna inanıyorum.
Ho conosciuto la Comunicazione Nonviolenta di Marshall Rosenberg, in una formazione per insegnanti, tra mille formazioni la CNV è stata per me luce, è stato come accendere una torcia in una stanza buia. Quello che cerco di fare, la mia intenzione, è portare questa luce a più persone possibili, condividendola a scuola, nei gruppi e in vari ambiti sociali in cui può essere di supporto.
L’intenso incontro, con la Comunicazione Nonviolenta, mi ha permesso d’integrarla nel mio lavoro, come guida pratica, per affrontare situazioni complesse, migliorare il clima relazionale, nutrire il mio benessere e quello dei bambini. Conosco da vicino le sfide che il personale scolastico si trova quotidianamente ad affrontare: sovraccarico emotivo, comunicazione con le famiglie, dinamiche di vario genere sempre più faticose da gestire; è da qui che parte il mio impegno: offrire spazi sicuri di formazione, confronto e condivisione, dove è possibile riscoprire strumenti utili per migliorare la relazione con sé stessi e con gli altri.
C’è un altro modo in cui guardare oltre quello che arriva dai vari condizionamenti, che la connessione autentica, una comunicazione che mette al centro i bisogni umani, con rispetto e presenza, possono fare miracoli. Mi piacerebbe contribuire alla costruzione di ambienti in cui ognuno si senta valorizzato, amato ed incoraggiato ad esprimere la propria individualità. Mi commuove osservare la spontaneità dei bambini, questo ogni giorno mi ricorda la nostra natura umana. La mia speranza è poter contribuire al radicamento nei valori. A scuola coltivo il terreno della curiosità, dell’empatia e del rispetto reciproco, credo nel potere dell’educazione come seme di cambiamento.
