Estonya'da doğup büyüdüm, şimdi ise sevgili eşimle birlikte Kuzey Avrupa'da, İsveç'te yaşıyor ve hizmet ediyorum. İki çocuk annesi ve altı torun sahibiyim. 2002 yılında Marshall B. Rosenbergtarafından geliştirilen Şiddetsiz İletişim ( Şİ ) süreciyle tanıştım ve o zamandan beri Şİ öğrenmek, uygulamak ve paylaşmak hayatımın ve ruhumun bir parçası oldu. Marshall Rosenberg ve diğer Şiddetsiz İletişim Merkezi ( Şİ ) Sertifikalı Eğitmen tarafından eğitildim.

2006 yılında Sertifikalı Eğitmen oldum ve o zamandan beri Estonya ve diğer birçok ülkede Şİ paylaşarak geçimimi sağlıyorum. Günümüzde ana odak noktam, Uluslararası Krishna Bilinci Topluluğu (ISKCON) müritleri arasında Empatik İletişim yoluyla Şİ paylaşmaktır. Kalp düzeyinde bağlantı kurmak ve Krishna'nın müritleri arasında anlamlı, sevgi dolu ilişkiler yaratmak benim için son derece değerlidir.

Geçmişim

Annem ve babam bana 1965 yılında Merike adını verdiler. Yaklaşık kırk yıl sonra, ebedi babamdan, beni Bhakti Yoga'nın en yüce sürecine başlatan ruhani üstadımdan Madhuri Radhika devi dasi adını aldım.

Bahsi geçen olaylar arasında kaderim beni Marshall Rosenberg ve onun ilham verici eğitmen arkadaşlarıyla Şiddetsiz İletişim ekibiyle bir araya getirdi.

İlk Görüşte Aşk

Şİ ilk 3 günlük eğitimim sırasında aşık oldum. eğitmen öğrettiklerini gerçekten yaşadıklarını deneyimlemek kalbimin en derin noktasına dokundu. Yaşadıklarıma inanamadım; bu yüzden molalarda, yemek zamanlarında ve seanslardan sonra onları "gözlemleyerek" "Acaba gerçekten de öğrettiklerini eğitim dışında da yaşıyorlar mı?" diye merak ettim. Hayal kırıklığına uğramadım. O zamandan beri Şİ benim aşkım, tutkum, büyük sevincim, ilham kaynağım ve hayatım oldu.

Şİ “Kariyer” Başlıyor

İlk eğitimimden yaklaşık bir ay sonra Şİ paylaşmaya başladım. Büyük bir memnuniyetle, cesaretlendirici ve ilham verici geri bildirimler aldım. Bu, Şİ "kariyerimin" başlangıcıydı. Şiddetsiz İletişim Merkezi ( Şİ ) ile Sertifikalı Eğitmen olma yolculuğuna çıkmaya karar verdim.

Yaklaşık yarım yıl içinde Şİ bilincimin solmaya başladığını fark ettim. Daha fazlasını arzuladığım için, memleketim Estonya'da Şİ eğitimleri düzenlemeye başladım. Bu benim için büyük bir öğrenme, ilham ve gelişim kaynağı oldu ve bana ilham veren, bugün bile sevgili dostlarım ve rol modellerim olan eğitmen uzun süreli dostluk ve iş birliğinin başlangıcı oldu.

Bu arada, ABD, Hindistan ve Avrupa'da çeşitli eğitimlerle Şİ becerilerimi ve bilincimi daha da derinleştirdim. Bunlar arasında, Marshall Rosenberg ve eğitmen İsveç'in Rinkesta kentinde ve Macaristan'ın Budapeşte kentinde gerçekleştirilen iki Uluslararası Yoğun Eğitim (IIT) ve Kaliforniya'da bir yıllık Kuzey Amerika Şİ liderlik eğitimi yer almaktadır.

Sulu Meyveler: Gerçek Hayattan İki Örnek

Bütün bu çabalar, öğrettiğim şeyleri yaşamanın meyvelerini vermeye başladı ve sevgili okuyucu, o zamanlar çalıştığım yerden güçlü bir örneği sizinle paylaşmak istiyorum.

Orta düzey yönetici pozisyonuna terfi ettim ve yeni bir amirim oldu. Bu kişinin, ben de dahil olmak üzere astlarını yönetme biçimi, dürüstlük, doğruluk ve anlam gibi birkaç diğer ihtiyacımı karşılamadı ve sesimi çıkarmaya karar verdim. Ancak, otorite korkusuyla bunu yapmak istemedim. Onun bize karşı davranış biçimine isyan ederek veya protesto ederek dünyada daha fazla şiddet yaratmak istemedim.

Bu yüzden, onunla ilgili düşmanca imgeler üzerinde içsel çalışma yapmayı seçtim. Temel ihtiyaçlarımla muazzam bir içsel bağlantı kurmam yaklaşık üç ila dört ay sürdü. Ancak o zaman ona yaklaştım ve ihtiyaçlarımı dile getirdim. Bu bir "fırtına"yı tetikledi. Adam öfkelendi ve kızgın bir ejderha gibi ateş püskürdü. Ancak, büyük bir sürpriz ve memnuniyetle, bu görüşme boyunca tamamen sakin, dengeli ve şefkatli kalabildim. Ertesi gün bu kişi bana son derece saygılı bir şekilde yaklaştı ki bu onun durumunda oldukça alışılmadık bir şeydi.

Belki de karşılaşmamız, onun hayatında ilk kez savaş ya da kaç tepkisinin dışında farklı bir iletişim biçimini deneyimlemesiydi? Belki de bu, başka bir insanla kalpten bir bağ kurmayı ilk kez deneyimlemesiydi?

Sevgili Okuyucu, sizlerle bir iş hikayemi daha paylaşmak istiyorum ve umarım sabredersiniz.

Bir keresinde, kendim hariç, tamamı erkeklerden oluşan ekibime “ Şİ bir şekilde” minnettarlığımı ifade etmeyi seçtim. Şİ yaşama ve samimi olma arzum o kadar güçlüydü ki, artık daha azıyla yetinmiyordum. Bu yüzden, haftalık ekip toplantımızda, her bir kişiyle iş ilişkilerimiz içinde hayatımı zenginleştiren şeyleri paylaşmaya başladım. Erkekler son derece sessizleştiler ve bunu içselleştirdiklerini hissedebiliyordum. Kalplerinin dokunulmasına izin verdiler. Bu yirmi yıldan fazla bir süre önce oldu, ancak bazıları hala birlikte geçirdiğimiz zamana duydukları minnettarlığı paylaşıyor.

Bilinmeyene Atlamak

2005 yılında sekiz-beş mesai saatlerimdeki işimden ayrıldım. Bu, bilinmeyene doğru atılmış büyük bir adımdı çünkü iş yerim beni tamamen geçindiriyordu; maaşımın yanı sıra, kalacak yer ve her türlü ek ödeme de sağlanıyordu. İhtiyaçlarım arasında tarttım ve sonunda bu cesur adımı atmaya karar verdim. Şİ hayata hizmet edersem hayatın da bana hizmet edeceğine dair derin bir inanç aşılamıştı beni ve bu çağrıma sevinçle uydum. Öğrenmek, yaşamak ve Şİ paylaşmak gibi tek bir hedefle serbest çalışan oldum.

Ve hayat bana hizmet ediyordu — “Estonya Yetimhanelerinde Şiddeti Azaltma” adlı iki yıllık bir AB projesi sayesinde serbest meslek hayatıma yumuşak bir iniş yaptım. Bu, ülke genelindeki yetimhanelerin personeline temel Şİ eğitimi vermek anlamına geliyordu. Bu bana ilk iki yıl boyunca iyi bir gelir sağladı ve Estonya genelindeki çeşitli yetimhanelere sürekli seyahat etmem anlamına geliyordu. Yetimhanelerdeki insanlarla Şİ paylaşmak çok eğlenceliydi ve birçok uzun vadeli bağlantı ve dostluk kurdum. Kendimi özgür, tutkumu paylaşmanın sevinciyle dolu ve hayalimdeki anlamlı hayatı yaşıyor gibi hissettim.

Sertifika Almak

2006, Şİ maceramda bir dönüm noktası daha oldu. Sevgili asesör bakımı ve rehberliğiyle, C Şİ Sertifikalı Şİ Eğitmen oldum. O zaman da, şimdi de Estonya'daki ilk ve tek C Şİ Sertifikalı Eğitmen , ancak neyse ki çok yakında başka birinin de C Şİ sertifika eğitmen umudu var.

Tatlı Yanıtlar

Şİ maceralarımı düşündüğümde, eğitimlere gelen tepkilerin çoğunlukla olumlu olduğunu görüyorum ve sevgili okuyucularım, sizlerle birkaç hoş sürprizi paylaşmak ve kutlamak istiyorum.

Bir keresinde bir arkadaşım ve bir Şİ uygulayıcısıyla erkek mahkumlar için bir dizi Şİ seansı yaptık. Son toplantıdan sonra, katılımcılardan birinden Çakal kuklamın içine gizlenmiş içten bir teşekkür mektubu buldum. Bu besleyici ve yürek dokunaklı bir şeydi ve beni şaşırttı çünkü eğitim sırasında kuklalarımın gözetimsiz kaldığı bir anı bile hatırlayamıyordum.

Bir diğer tatlı ve anlamlı anı ise ebeveynler için düzenlediğim bir yıllık Şİ eğitiminden geliyor. Estonya'da çocuklu aileler genellikle düşük gelir grubunda oldukları için, bu eğitimi onlara bir hediye olarak verdim ve katılımcılardan sadece küçük seyahat masraflarımı karşılamalarını rica ettim.

Şİ çocuklarını yetiştirirken yeni ve daha sağlıklı bir paradigmayı öğrenmeyi ve uygulamayı yürekten arzulayan bu istekli ve dikkatli ebeveynlerle paylaşmaktan büyük keyif aldım.

Birkaç yıl sonra, kaynaklarım neredeyse sıfıra indiğinde, bu eğitimlere katılan çiftlerden birinden gelen sürpriz bir bağış, takdir göstergesi olarak banka hesabıma yattı.

Bu, "Hayata hizmet edersen, hayat da sana hizmet eder" sözünün güçlü bir başka hatırlatıcısıydı

"Tam Bir Başarısızlık"

“Tam bir başarısızlık” olarak nitelendirdiğim bir olayı da hatırlıyorum. Açık bir Şİ eğitiminde bir katılımcı, geri bildirimleriyle beni tamamen “ezdi” ve çekip gitti. Gözlerimden yaşlar boşandı. Sonra, acımla ve üzüntümle bağlantı kurdum ve benim için bu kadar anlamlı olan bir şeyin güzelliğini ve gücünü aktarma fırsatını kaçırdığım için yas tuttum. Bunu kalan katılımcılarla açıkça paylaştığımda, içlerinden biri şöyle yanıt verdi: “Eğitimin en iyi kısmı buydu.”

Paylaşmak istediğim başka bir anı daha aklıma geliyor. 2007 yılında, bir Avrupa eko-topluluğunda Şİ paylaşmak üzere davet edildim. Oradayken, topluluk ile bir itfaiyeci arasında arabuluculuk yapmam istendi. İtfaiyeci, topluluğun barınak ve hizmet verdiği, ısıtma evinde ateş yakarak çalışan, bakımsız, evsiz bir sokak adamıydı. Arabuluculuk günü, itfaiyeciye duygularımı ve ihtiyaçlarımı yazdığım bir kağıdı vermek istediğimde, bana bağırdı ve kağıdı yüzüme fırlattı. Krishna'nın lütfuyla, onun saygı ve haysiyet ihtiyacıyla bağlantı kurabildim ve arabuluculuk gerçekleşti. Sürecin geri kalanından kayda değer bir şey hatırlamıyorum, ancak ertesi gün topluluk avlusunda kibar bir beyefendiyle karşılaştım. Ona selam verdim ve tam yanından geçecekken aklıma geldi, bir dakika bekleyin – bu itfaiyeci! Tıraş olmuş, saçları taranmış, temiz ve düzenliydi. Arabuluculuk sırasında onu bir gecede (yeniden) dönüştüren bir şey olmuş olmalı.

Yeni Ufuklar Açılışı

2008 civarında Bhakti Yoga'ya başladım ve 2012'de Hare Krishna köy topluluğuna katılmak için İsveç'e taşındım. Orada yerel Hare Krishna müritleriyle düzenli olarak Şİ paylaşmanın büyük mutluluğunu yaşadım. Somut sonuçlardan bazıları şunlardı: bir katılımcı çocuğunun evliliğini kurtardı, bir diğeri kalbinin çağrısını takip etme konusunda hayat değiştiren bir dürtü kazandı ve bir diğeri depresyon, kaygı ve yalnızlığın üstesinden geldi.

O zamandan beri, ağırlıklı olarak Şİ dünya çapındaki Hare Krishna hareketi içinde -Uluslararası Krishna Bilinci Topluluğu (ISKCON)- paylaşmaya odaklandım. Kendimi bir acemi olarak görsem de, Hare Krishnalar tarafından Empatik İletişim olarak bilinen Şiddetsiz İletişim armağanlarını paylaşarak Krishna'nın müritlerine hizmet etmeye çalışmak bana büyük bir sevinç ve tatmin veriyor.

Değerli okuyucum, ilginiz için teşekkür ederim ve size hizmet etmeyi dört gözle bekliyorum! 

İngilizce web sitemizi ziyaret etmeye hoş geldiniz .

Estonca sayfamı ziyaret etmeye hoş geldiniz .