Çocukluğumdan beri, “Nasıl birlikte ve barış içinde yaşayabiliriz?” sorusuna tutkuyla bağlıydım. 2006 yılında Şiddetsiz İletişim keşfettim ve bu platform, içsel fırtınalarıma ses vermemi, kendi duygularımı kucaklamamı ve ihtiyaçlarımla ilgilenmemi sağladı. Bu devrim, daha fazla barışa doğru ilerlememe ve hayatıma yeniden anlam kazandırmama yardımcı oluyor.
Eskiden başkalarının duygularına sürekli maruz kalan, yani duygusal bir sünger gibi olan ben, artık bana ait olanı ve dışarıdan geleni ayırıyorum. Bu ikinci devrim sayesinde kendi kaynaklarıma yeniden erişebiliyorum.
Öğretmenlik, şehir yeşil alanları hizmeti yöneticiliği ve ekolojik, insani ve ilişkisel düzeylerde taahhütlü bir kolektif alan olan eko-köy sakini olma geçmişim, açık veya gizli çatışmaların çözülmesinin ve yönetilmesinin zor olduğunu ve "çatışma içindeyiz ve bununla ilgileneceğiz, birbirimizi dinleyeceğiz ve birlikte bunun üstesinden geleceğiz" anlayışı etrafında ne kadar az uygulama ve kültürümüz olduğunu fark etmemi sağladı. Bu tetikleyici unsur, mümkün olduğunca çok insanla Şİ paylaşma arzusuyla sertifikasyon sürecine girmeme yol açtı.
Hem bireyler arası ilişkilerde hem de çiftler, aileler, dernekler ve ekolojik veya sosyal olarak etkileşimli ağlar içindeki insan ilişkilerinin daha akıcı hale gelmesine yardımcı olmaktan hoşlanıyorum. Kalbime en yakın alanlardan biri de, özellikle eğitim kurumları içindeki yetişkin-çocuk ilişkisidir.
Passionnée depuis l’enfance par la question « Comment vivre en collectif et dans la paix ? », je découvre la CNV en 2006 et elle me permet de poser des mots sur mes tempêtes internes, d’accueillir mes propres émotions, mes besoins et d’en prendre soin. Cette révolution m’aide à cheminer vers plus de paix et à redonner du sens à ma vie.
Ancienne « éponge émotionnelle » c’est-à-dire régulièrement envahie par les émotions des autres, je fais le tri aujourd’hui entre ce qui m’appartient et ce qui provient de l’extérieur. Grâce à cette deuxième révolution j’ai de nouveau accès à mes propres ressources.
Mon parcours – enseignante, responsable d’un service espaces verts de ville, habitante d’un un éco-hameau (lieu collectif engagé sur les plans écologique, humain et relationnel) – me fait prendre conscience que les conflits ouverts ou latents sont difficiles à gérer et combien nous manquons de pratique et de culture autour de « nous sommes en conflit et nous allons en prendre soin, nous écouter mutuellement et en sortir grandis ensemble ». C’est ce déclic qui me conduit à la certification avec l’envie de partager la CNV avec le plus grand nombre.
J’aime participer à la fluidification des relations humaines, aussi bien de soi à soi, qu’au sein du couple, de la famille, des associations, et des réseaux engagés écologiquement ou socialement. L’un des domaines le plus cher à mon cœur est la relation adulte-enfant notamment au sein des institutions scolaires
