ile karşılaşmam, Şiddetsiz İletişim (Şİhayatımın önemli bir dönüm noktasında gerçekleşti.

Üniversiteden mezun olduktan sonra, yaklaşık 30 yılımı iş dünyasında, bunun yarısını da küresel şirketlerde liderlik pozisyonlarında geçirdim. Geriye baktığımda, sürekli bir çabalama ve hayatta kalma hali içinde olduğumu görüyorum; o zamanlar bilinçli olarak farkında olmasam da, içten içe gerçek bir bağlantı ve anlayış özlemi çekiyordum.

ile karşılaştım Şİ. Neredeyse eş zamanlı olarak COVID-19 pandemisi başladı. Yönetici kariyerimden ayrılıp, Fukuoka Eyaleti'ndeki sahil kasabası Itoshima'ya taşınmaya cesur bir karar verdim; bundan sonra ne olacağına dair net bir planım yoktu.

Bildiğim tek şey, ruhumun özlemleriyle uyumlu bir şekilde yaşamak ve kendimle, başkalarıyla ve doğayla daha derin bir bağ kurmak istediğimdi. Şİ bu geçiş sürecinde vazgeçilmez bir yol arkadaşı oldu ve neden zorlandığımı ve tükenmişlik hissine yol açan şeyleri anlamama yardımcı oldu.

ilgi duymama rağmen Şİ Başından beri Şİ sadece hoş şeylerin olacağı anlamına gelmiyor. Hem rahatlatıcı hem de rahatsız edici duygularla yüzleşmek, yargılara kapıldığımı fark etmek ve kendime şefkatle yaklaşmayı öğrenmek zorunda kaldım. Zamanla, pratik yaparak bu yetenekleri içselleştirmeye başladım.

Benim için Şİ ömür boyu süren bir öğrenme ve yaşam yolu; hayatımda güvenilir bir yol arkadaşı. Kişisel deneyimimi ve öğrenimimi paylaşmanın başkalarına da destek olabileceğini umuyorum.

Gelecekte, Şİ ilkelerine dayalı kurumsal gelişimde daha derinlemesine yer almayı umuyorum.
ulaştırmaya ve Itoshima'daki yerel değişim öncülerine destek olmaya odaklanmaya devam edeceğim Şİ . Hem iş yerlerinde hem de topluluklarda empati, iş birliği ve özgünlük kültürleri yaratmayı hedefliyorum.