Ana içeriğe atla
Laure Poucet Portresi

Laure Poucet

Sertifikalı Eğitmen 2025'ten beri

Nurse
"Sevmeyi seçtiğimiz an, tahakküme, baskıya karşı savaşmaya başlarız." (Her Şey Aşk Hakkında, Bell HOOKS)
Fransızca konuşuyor
Current Country: France
Menşe Ülkesi: Fransa
"CNV'nin, kişi olarak her gün vücut bulan duruşunu hesaplayan bir format haline geldiğini anlamaktan öteye geçemedik."

Belki bir eğitim kursuna birlikte katılacağımız için, bir eğitmen sırasında veya sadece bu satırları okumaya merakınızdan dolayı karşılaşırız. Şİ öğrenmek hayatımı "iyi ya da kötü yönde" değiştirdi

Küçükken, yetişkinlerin çocuklar üzerindeki gücünden nefret ederdim—ailede, okulda, sokakta, sinemada, doktor muayenehanesinde... Ve şimdi anne olduktan sonra, tekrar etmeyeceğime söz verdiğim davranışları tekrarladığımı fark ettim. Oğlumla farklı şeyler yapabilmek için ilk stajıma katıldım. Bu, duyguların benim için önemli olan şeylere açılan kapı olduğunu ve duyulma şansımı artıracak şekilde ifade etmem gerektiğini hatırlamamı sağladı.

Ailem ve arkadaşlarım, meslektaşlarım ve özellikle okul hemşireliği odama kabul ettiğim öğrenciler de dahil olmak üzere başkalarını dinleme yeteneğimi daha da güçlendirdim. Onlarla birlikte, psikososyal becerilerini geliştirerek önleme ve sağlık eğitimi faaliyetleri yürüttüm. Önce çok yönlü yoğun bakımda, ardından okul sağlığında olmak üzere 30 yıl boyunca heyecan verici hemşirelik mesleğini icra ettikten sonra, Şİ önce özlediğim her şeyi ve bana kazandırdığı her şeyi anlatan anekdotlarla dolu bir kitap yazabilirim. Kendine ve başkalarına karşı varoluşsal nitelik, empatik dinleme, karşılıklı ihtiyaçlara dikkat etme ve otantik ifade, hepsi dönüştürücü oldu.

Öğrenme isteğim beni birçok insanla tanıştırdı. Bazen tanıştığım sertifikalı eğitmen beni büyüledi. Şiddetsiz İletişim ( Şİ ) derin bir sosyal dönüşüme ve kaynakların daha iyi paylaşımına katkıda bulunmanın bir yolu olduğunu keşfetmek, iletimine öyle bir anlam kattı ki, 2020 yılında eğitmen olmak için sertifikasyon sürecine girdim.

2021 yılında, sertifikalı eğitmen olan ilişkimde rızama saygısızlık, istismar ve sorumluluktan kaçınma gibi –aslında o kadar da sevgi dolu olmayan– bir ilişki yaşadığımı fark ettim. Ayrıca diğer kadınların da bu eğitmen veya başkalarıyla benzer deneyimler yaşadığını öğrendim. Birçoğumuz yaşadıklarımızı adlandırdık: psikolojik, cinsiyetçi ve cinsel şiddet. Bu deneyim, hiyerarşik ideolojilere dayalı belirli şiddet mekanizmalarının kullanımını ve tekrarını anlamama yardımcı oldu ve şiddetin sistemik doğasının farkına vardım.

O zamandan beri, ırkçılığı, cinsiyetçiliği, engellilere yönelik ayrımcılığı, sınıfsal ayrımcılığı ve yetişkin egemenliğini dikkate alan Şİ öğretmenin yollarını öğreniyor, sorguluyor, araştırıyor ve keşfediyorum. Fransız Şİ ağında cinsiyetçi ve cinsel şiddeti adlandırarak, başka yerlerde olduğu gibi, sistemik baskı eylemlerinin mümkün olduğunu, çünkü bunların gerçekleştiği yapının bunlara izin verdiğini hızla anladım. Bana somut bir bağlılık gösteren ve müttefik olmanın ne anlama geldiğini deneyimlememe yardımcı olan insanlarla tanıştım ve onlarla birlikte yolculuk ettim.

Fransa'daki CNV ağında, sistemik koruma mekanizmalarını gördüm ve deneyimledim: küçümseme, kolektif sorumluluğun reddi, bağlamı göz ardı eden yüzeysel empati, bağlamlandırılmış empatinin yokluğu, faillerin ve mağdurların ihtiyaçlarının eşdeğer tutulması, faillerin aşırı korunması, çatışma ile saldırganlığın karıştırılması, görünmezlik, susturma ve mağdurların kendi güvenliklerini sağlamak için kendilerini dışlamaları.

O zamandan beri, güç ilişkilerindeki bu evrensel mekanizmaları adlandırmayı ve koşulları ve sınırları ifade etmeyi öğrenmeye devam ettim. Ayrıca kendi kör noktalarımdan bazılarını fark ettim, bunları kabul etmeyi öğrendim ve özellikle ayrıcalıklı bir konumdayken bu toplumsal kalıpların yeniden üretilmesine katkıda bulunduğumda sorumluluk aldım. Bu bana alçakgönüllülüğü öğretti ve sertifikayı benim için temsil ettiği şey olarak görmeme yardımcı oldu: ömür boyu sürecek bir yolculuğun bir adımı. Önemli olan bir eğitmen Şİ anlayışı değil, günlük hayatta sergilediği duruştur.

İnsanların kendilerini konumlandırmalarını ve karşılıklı ihtiyaçlarımızın gerçek anlamda değerlendirilmesi için bireysel ve kolektif olarak somut adımlar atmalarını sağlayan, kararlı bir Şİ anlayışını iletmek istiyorum.

Eğitmen ana dili

Peut-être allons nous nous rencontrer parce que nous participerons à un stage ensemble, ou lors d’une rencontre de formateurice ou juste parce que vous avez la curiosité de lire ces lignes. L’apprentissage de la CNV a changé ma vie « pour le meilleur et pour le pire ».

Petite, je détestais ce rapport de domination que les adultes avaient sur les enfants : dans la famille, à l’école, dans la rue, dans les films, chez le médecin… Et voilà qu’une fois devenue maman, je répétais des attitudes que je m’étais promise de ne pas reproduire. Alors, pour me donner les moyens de faire autrement avec mon fils, je participe à mon premier stage. Cela m’a permis de me rappeler que les émotions sont la porte d’accès à ce qui est important pour moi et l’exprimer d’une façon qui augmente mes chances d’être prise en compte. J’ai renforcé encore plus mes capacités d’écoute des autres : ma famille et mes amis, mes collègues. Et surtout les élèves que j’accueillais dans mon bureau d’infirmière scolaire et auprès desquels je menais des actions de préventions et d’éducation à la santé en développant leurs compétences psychosociales. Avec 30 ans d’exercice du métier passionnant d’infirmière en réanimation polyvalente puis en santé scolaire, je pourrais écrire un livre rempli d’anecdotes qui illustreraient tout ce qui m’a manqué avant la CNV et tout ce qu’elle m’a apporté. La qualité de présence à soi ET à l’autre, l’écoute empathique, l’attention mise sur la prise en compte des besoins mutuels, l’expression authentique…

Ma soif d’apprendre m’a amené à rencontrer de nombreuses personnes. J’ai parfois été « subjuguée » par les formateurices certifiées que j’ai croisé. La découverte que la CNV était un moyen de contribuer à une transformation sociale profonde pour un meilleur partage des ressources donnait un tel sens à sa transmission que je suis entrée sur le parcours de certification pour devenir formatrice en 2020.

En 2021, je réalise que j’ai vécu du non respect de mon consentement, de l’abus et du déni de responsabilité dans une relation, pas si amoureuse que ça finalement, avec un formateur certifié et que c’est aussi le cas d’autres femmes avec ce formateur ou avec d’autres. Nous sommes plusieurs à nommer ce que nous avons vécu : des violences psychiques, sexistes et sexuelles. Cette expérience m’a permis de comprendre l’utilisation et la répétition de certains mécanismes de violences basées sur des idéologies hiérarchisantes et je prends conscience du caractère systémique de la violence. Depuis je m’informe, je questionne, je cherche, j’apprends comment transmettre une CNV prenant en compte le racisme, le sexisme, le validisme, le classisme, …. et la domination adulte. En nommant les violences sexistes et sexuelles dans le réseau CNV français, j’ai très vite compris que, comme ailleurs, les actes d’oppressions systémiques sont rendu possible parce que la structure dans laquelle ils se produisent rend cela possible. J’ai rencontré et été accompagnée par des personnes qui se sont engagées concrètement à mes côtés et m’ont fait vivre la posture d’alliée. Dans le réseau CNV en France j’ai vu et vécu les mécanismes de protection systémique : La minimisation, le déni de responsabilité collective, une empathie de surface qui ne prends pas en compte le contexte des faits, l’absence d’empathie située par rapport au contexte des faits, une mise en équivalence des besoins des auteurs d’actes et des victimes, la surprotection des auteurs, la confusion de traitement entre un conflit et une agression, l’invisibilisation, la silenciation, l’auto-exclusion des victimes pour assurer elle-même leur sécurité …

Depuis, je continue à apprendre à nommer ces mécanismes universels dans les rapports de domination et à exprimer des conditions et des limites. J’ai également vu certains mes propres angles morts, appris à les dire et à en prendre la responsabilité lorsque je contribue à reproduire ces schémas de fonctionnements sociétaux, en particulier lorsque je suis en situation privilégiée. Cela m’a appris l’humilité et à voir la certification pour ce qu’elle représente pour moi : une étape sur un chemin de vie. Ce n’est pas tant la compréhension que l’on a de la CNV comme formateurice qui compte que la posture que l’on incarne au quotidien en tant que personne.

Je souhaite transmettre une CNV engagée et qui redonne le pouvoir de se positionner et d’agir concrètement, individuellement et collectivement, pour une réelle prise en compte de nos besoins mutuels.

Bu sayfayı paylaşın:

EĞİTİM ODAĞI:

  • İşletme
  • Çocuklar
  • Eğitim
  • Genel
  • Sağlık ve Şifa
  • Ebeveynlik ve Aile
  • Sosyal Değişim

Laure Poucet ile iletişime geçin

Turnike *