
Kontxi Ruiz Aguirre
Sertifikalı Eğitmen 2019'dan beri
İngilizce ve İspanyolca konuşuyor
Current Country: Spain
Menşe Ülkesi: İspanya

Benim adım Kontxi Ruiz. 1970 yılında Bilbao'da doğdum ve halen orada yaşıyorum. İşletme alanında lisans derecem var ve yirmi yılı aşkın süredir üniversite öğrencilerine destek dersleri vererek eğitim alanında çalışıyorum.
2012'de anne oldum, oğlum doğduğunda babasıyla zaten ayrılık sürecindeydik. Annelik, hayatımda hâlâ durmayan bir içsel devrimin başlangıcıydı diyebilirim. İlk iki yıl boyunca sevinçten çok üzüntü yaşadım, birçok korku ve güvensizlik hissettim... ve kendimi çok yalnız hissettim.
2014 yılında Şiddetsiz İletişim ilk duyduğumda, hayatımda sahip olduklarıma bir anlığına baktım ve yargılama, kırgınlık, kontrol, taleplerle dolu ilişkiler keşfettim... Bunun farkına varmak o an çok acı vericiydi, aynı zamanda da bir rahatlamaydı... Bu, neden bu kadar mutsuz hissettiğimi anlamama ve başkaları değişmese bile farklı yaşamanın, ilişki kurma şeklimi değiştirmenin benim elimde olduğunu fark etmeme yardımcı oldu...
Böylece Şİ hakkında okumaya başladım, kendi yöntemimle pratik yapmaya başladım, küçük "mucizeler" görmeye başladım... Daha fazlasını öğrenmek istedim, atölyelere, birkaç gün süren birlikte yaşam festivallerine katıldım... Ta ki yavaş yavaş yeni dil, etkili bir iletişim aracından daha fazlası, bir yaşam biçimi haline gelene kadar... Ve bu aynı zamanda bir tutku, beni denemeye, öğrenmeye ve paylaşmaya davet eden kişisel bir yönelim; bana çok yardımcı olan, bana çok fazla hediye veren bir şey... İşte bu yüzden ComunicArte ortaya çıktı, işte bu yüzden bu blog ortaya çıktı.
Ve kendimi giderek daha canlı ve uyanık hissediyorum ve tüm renklerimi, tüm özgünlüğümü gösterebileceğim ve aynı zamanda karşı tarafın da kendi özgünlüğünü gösterebilmesi için elimden gelenin en iyisini yapacağım ilişkiler arıyorum. Çatışmayı büyüme, birbirimizi daha iyi tanıma, bağları güçlendirme fırsatı olarak gördüğümüz ilişkiler. Hiçbir şeyin durağan olmadığı ve her gün kendime ve sana merakla baktığım, birbirimizi hafife almadığımız ilişkiler. Duygularımla ve ihtiyaçlarımla bağlantı kurmayı, gücümü kullanmayı ve onları karşılamaya çalışmak için harekete geçmeyi öğrendiğim, ancak dikkatli bir şekilde, senin duygularını ve ihtiyaçlarını da hesaba katmak istediğim ilişkiler.
Me llamo Kontxi Ruiz. Nací en 1970, en Bilbao, el lugar en el que sigo viviendo. Tengo el título de licenciada en empresariales y durante más de veinte años me he dedicado a la formación, dando clases de apoyo a estudiantes universitarios.
En el 2012 fui madre, mi hijo nació cuando su padre y yo ya estábamos en proceso de separación. Comparto que la maternidad fue el comienzo de una revolución interior en mi vida que todavía no se ha detenido. Durante los dos primeros años la viví con más momentos de tristeza que de alegría, con muchos miedos e inseguridades… y sintiéndome muy sola.
Cuando en el 2014 escuché hablar por primera vez de Comunicación No Violenta (CNV), me paré a mirar por un momento lo que tenía en mi vida y descubrí relaciones llenas de juicio, resentimiento, control, exigencia… Tomar conciencia de ésto fue muy doloroso en aquel momento y a la vez resultó un alivio… Me sirvió para entender porqué me sentía tan infeliz y también para darme cuenta de que estaba en mi mano vivir de otra manera, cambiar mi forma de relacionarme, aunque los otros no cambiaran…
Así que empecé a leer sobre CNV, empecé a practicar a mi manera, empecé a cosechar pequeños “milagros»… Quise saber más, asistí a talleres, a festivales con varios días de convivencia… Hasta que poco a poco el nuevo lenguaje se fué convirtiendo en algo más que una herramienta de comunicación eficaz, en, más bien, una forma de vivir… Y también es una pasión, una deriva personal que me invita a seguir experimentando y aprendiendo y también a compartir, esto que a mí tanto me ayuda, que me hace tantos regalos… Por eso surge ComunicArte, por eso surge este blog.
Y me siento cada vez más viva y despierta y busco relaciones donde puedo mostrar toda mi gama de colores, toda mi autenticidad y a la vez pongo todo de mi parte para que el otro pueda mostrar la suya. Relaciones donde miramos el conflicto como oportunidad para crecer, para conocernos más, para estrechar lazos. Donde nada es estático y me miro y te miro cada día con curiosidad, sin darnos por sabidos. Donde aprendo a conectarme con mis sentimientos y necesidades y tomo mi poder y paso a la acción para intentar satisfacerlas, pero cuidadosamente, queriendo tener en cuenta a la vez también tus sentimientos y tus necesidades.
Bu sayfayı paylaşın:
Bu haritayı yüklemek için OpenStreetMap hizmeti gereklidir
Bu haritayı yüklemek için OpenStreetMap hizmeti gereklidir
Web sitemizdeki deneyiminizi iyileştirmek için çerezler ve benzer teknolojiler kullanıyoruz.