Aslen Beninliyim ve ülkemdeki okullarda otuz yılı aşkın süredir çalışıyorum. Okul hayatım boyunca sözlü ve fiziksel şiddetin kullanıldığı bir okul sisteminde büyüdüm ve bu sistemin kurbanı oldum. Bu yüzden hayatım boyunca vahşi doğaya kaçmayı öğrendim. Tanıştığım eğitimcilerin çocuklarla başa çıkmak için neden her türlü şiddeti bir strateji olarak kullandıklarını hep merak ettim. Eğitimciler neden içki içiyor, tecavüz ediyor, öldürüyor ve çocukları terk ediyor?

Sanki bu soruların cevaplarını bulmak istercesine, 2016'da Şİ ile karşılaşmam sayesinde "içimdeki çocuğun" güzelliğini keşfettim; bu da çok erken bir aşamada hem kendi kişiliğimi onarmayı hem de Benin okullarında barışı yeniden tesis etmeyi seçmeme olanak sağladı. Şİ ile karşılaşmam, kırılganlığımı bir yaşam gücüne, insanlığın iyiliğine olan inanca dönüştürmemi sağladı. 2016'daki Şİ ile karşılaşmam, hem kendime ve başkalarına bakabilme yeteneğimde hem de öğretmen kadrosuna, öğrenci velilerine, aileme ve çocuklara eşlik etme biçimimde hayatımda önemli bir dönüm noktası oldu. Şİ sağladığı koşulsuz kabul ve iyilik kapasitesinden ve bu sürecin dönüştürücü gücünden derinden etkilendim ve etkilenmeye devam ediyorum.

Bundan böyle, Şiddetsiz İletişim bir oyuncu ve eğitmen olarak, Benin okullarında bir paradigma değişimi için çalışmayı seçiyorum. Bundan böyle, eğitim sistemine (öğrenciler-veliler-öğretmenler) barış yaymak için barış içinde yaşamayı seçiyorum. Bundan böyle, bu hayali okullarda, ACNV-Benin (Benin Şiddetsiz İletişim Derneği) ağında yaşayacağım.