Edith Sauerbier, savaş gibi zorlu koşullar altında bile insanların birbirleriyle bağlantı kurmasına yardımcı olmak için çalışan bir entelektüel ve ilahiyatçıdır. Uluslararası alanda aktif olan Sauerbier, Şiddetsiz İletişim . Tutkuları arasında, insanların yaşam sonu geçişlerinde onlara rehberlik etmek de yer alıyor. Sertifikalı bir Şİ eğitmenolarak da görev yapıyor Şİ asesörrolünde asesördevrim yaratan işbirlikçi bir modelin oluşturulmasına yardımcı oldu Şİ eğitmensertifikalandırıldığı konusunda 

Savaş Zamanında “Düşman Resimlerine” Direnmek

Edith ve asesör ekibi için, Bosna, Ukrayna, Ruanda, Kenya ve daha birçok zor durumdaki ülkede Şİ desteklemek önemlidir. 2022 baharında, Rus ve Ukraynalılar arasında çevrimiçi oturumlara katıldı. Şahsen tanıştığı bazı öğrencilerin şu anda savaş koşullarında yaşadığını öğrenmek onu çok üzdü. Oturumlardan birinde, düşman resimleri ve bunlara nasıl karşı koyulacağı konusu ele alındı. Bunun üzerine Edith, "Size bunları göstereyim ve bazı uygulamalar yapalım, böylece zor durumlarda bile bunları araç kutunuzda taşıyabilirsiniz" diyerek öz bakım araçları önerdi 

Öğretmenlerin Öğretmeni

Bugün Edith, 2008 yılında Şİ kurucusu Marshall B. Rosenberg tarafından eğitilen bir grup eğitmen birlikte asesör ( eğitmen eğitmen ) olarak çalışmaktadır; Marshall, Şİ özünün gelecek nesil eğitmen aktarılmasını garanti altına almak için gruplarını yeni sertifikasyon yöntemleri oluşturmaya teşvik etmiştir. Birlikte çalışmaya başladıklarından beri, ekipleri yaklaşık on beş ülkeden yetmiş beş eğitmen sertifikasyona yönlendirmiştir; bunların kırkı Almanca konuşulan bölgelerdendir (Aralık 2022 itibarıyla). Edith, Doris Schwabm ve Rita Geimer-Schererz (2020'de vefat etti) bu grup modeli eğitimini kullanmaya başlamadan önce, bu model mevcut değildi. 2016 yılında Irmtraud Kauschat ekibe katıldı.

“Üçümüz birlikte takım halinde çalışma konseptini geliştirdik,” diye hatırlıyor. “Ve adaylar için Mentorluk ve Değerlendirme Günleri sunmak ve grup değerlendirmeleri yapmak istedik – bizim deneyimlediğimiz gibi özel seanslarda değil. Öğrettiklerimizi, paylaştıklarımızı, dünyaya yaymak istediklerimizi daha iyi ifade eden yeni bir şey yaratmak istedik. Bu yüzden içeriğe daha uygun bir form aradık ve bölgesel Şİ topluluğunu göz önünde bulundurduk.”

Edith bu anıyı hatırlayınca hafifçe gülüyor. Sonuçta, bu grup yöntemine öncülük ediyorlardı ve adaylarla çalışırken, "Marshall'ın bizim yöntemimizi kabul edip etmeyeceğini veya önerilerimizi onaylayıp onaylamayacağını bilmiyorlardı."

Şİ Öğrenmek: "Hayır"dan "Başlangıç ​​Cümlesi"ne

Yukarıda anlatılan senaryonun dinamizmini tam olarak kavrayabilmemiz için Edith bizi 1980'lerin sonlarına ve Şiddetsiz İletişim ile ilk karşılaşmasına götürüyor. Hatırladığı kadarıyla, bazı arkadaşları Almanya'daki ilk Şİ uygulama gruplarından birindeydi ve onların kullandığı eğitmen biliyordu. 

Edith, 1993'te eğitmen tekrar karşılaştı. "Eski Yugoslavya'da savaş zamanında bir barış kampında çalışıyordu ve ben de bir eğitim kurumunda çalışıyordum ve birlikte çalıştığım dinler arası bir konferans için oradan haber yapacak birini arıyordum." Sohbet etmeye başladılar ve eğitmen , Edith'e Şİ ile birlikte bir girişim başlatmayı teklif etti. 

Edith gülerek, “'Hayır, Beate,' dedim. 'Adı Beate Ronnefeldt'ti. Ona, 'Hayır,' dedim. 'Teoloji okudum ve Latince, İbranice ve Yunanca gibi birçok dil öğrenmek zorunda kaldım. 'Şiddetsiz' diye adlandırılsa bile başka bir dil öğrenmek istemiyorum.'” 

Edith'in tamamen Şİ katılması için bir on yıl daha geçmesi ve Marshall Rosenbergile yüz yüze görüşmesi gerekecekti. 

2002 yılında Almanya'nın kuzeyinde arabuluculuk eğitimi alıyordu. "Ve bu eğitimin bir parçası da Marshall Rosenbergile çalışmaktı. O da oradaydı." Anısının yerleşmesi için duraksıyor. " Marshall Rosenberggözlerine ilk baktığımda, birbirimizi başka zamanlardan tanıdığımıza derinden ikna oldum." Edith bu karşılaşmayı "bir dönüm noktası" olarak adlandırıyor 

“Çünkü duygularımla ve ihtiyaçlarımla başa çıkmaya çok direndikten sonra kendimi evimde hissettim.” Sonunda Şİ kucakladı ve bir eğitmen olma yoluna girdi. 

“Gerçekten Ateşli Şeyler”

Ocak 2010'da, Mentorluk ve Değerlendirme Günleri toplantısı devam ederken, ekip yeni değerlendirme modellerinin hareketin lideri tarafından onaylanıp onaylanmayacağından hala emin değildi. Edith gülerek, "Zaten on adayla çalışıyorduk," diyor. Sonra, "Marshall'dan, Margo Pair'den (C Şİ idari direktörü) ve Marshall'ın eşi Valentina'dan konseptimizin uygun olduğuna ve önerilerimizi kabul edeceklerine dair bir e-posta aldık," diye ekliyor

Bu hayırlı başlangıçtan itibaren, "dünyanın dört bir yanındaki" asesör grup modelini benimsedi ve kendi versiyonlarını oluşturdu. Edith, gülümseyerek, "Bu gerçekten çok iyi bir şeydi," diyor. "Ve evet, biz gerçekten öncüydük."

Yaşamın Son Döneminde Bir Ebe

Edith için ölüm bir son değil, "başka bir diyara, başka bir mekana" yapılan bir yolculuktur. Bu temel inanç doğrultusunda, Şiddetsiz İletişim hospis ve cenaze hizmetlerine de taşıyor; burada insanlara ve ailelerine "hayatlarının belirli bir aşamasında" eşlik etmek, destek olmak ve hizmet etmek, "onlarla birlikte kalmak, şefkat ve empati göstermek" onun için bir onur

Bu amaçla, kendisini "hayatın başlangıcında değil, sonunda, insan hayatının sonunda, ruhsal varlıklar olarak insan hayatı dediğimiz deneyimin sonunda" bir tür ebe olarak görüyor

Özellikle zorlu durumlarda cenaze konuşmacısı olarak yaptığı iş hakkında durup düşünüyor. “İntihar eden birinin cenazesini yönettiğimde, bu benim kızım ya da oğlum olabilirdi, bu gerçekten çok zor çünkü aileyle, bununla başa çıkmak zorunda olan ebeveynlerle karşılaşıyorum,” diyor. “Yine de bu durumlardan korkmuyorum çünkü bunlar hayatın bir parçası. Ve Şİ bana bunun için bir dil veriyor.”