Şiddetsiz İletişim ( Şİ ) 2015 yılında kurumsal dünyada şirket içi avukat olarak çalışırken keşfettim. O zamandan beri, Şİ bir yaşam biçimi olarak benimsemek amacıyla uyguluyor ve öğreniyorum. Şİ ile başladığımdan beri, onu kurumsal dünyada hem bir çalışan olarak hem de şirket içi avukat rolümde ve etkileşimlerimde uyguladım. 2017'den itibaren, çok uluslu şirketlerden hastanelere, kamu idarelerinden teknoloji girişimlerine kadar çeşitli kuruluşlarla Şİ öğretmen ve danışman olarak paylaştım. Ayrıca, bireylerle olan çalışmalarımda, onların hayati süreçlerinin ortaya çıkışında onlara eşlik ederek ve çiftlerle olan çalışmalarımda, çatışmaları çözerek ve gerçek dinlemenin gerçekleşebileceği alanlar yaratarak Şİ uyguluyorum.
Şİ yaklaşımım, Roxy Manning ve Miki Kashtan'ın çalışmalarından ve sosyal boyutların nasıl kesiştiğine ve bizleri insan olarak nasıl şekillendirdiğine dair bakış açılarından derinden etkilenmiştir.
Kendim üzerinde, erkekliğim ve ayrıcalıklarım üzerinde çalışarak edindiğim dönüştürücü deneyimi, hayatım boyunca taşıdığım ataerkil mirası dönüştürmek için diğer erkekler ve çiftlerle olan çalışmalarıma uyguluyorum.
Yas süreciyle başa çıkma, uygulamalarımın temel bir unsurudur.
Conocí la CNV en 2015, mientras trabajaba en el mundo corporativo como abogado de empresa. Desde entonces, he estado practicando y estudiando la CNV con el objetivo principal de convertirla en una filosofía de vida. Desde el principio apliqué la CNV en la empresa desde adentro (como empleado, en mi rol e mis interacciones como abogado). Desde 2017 lo hago como formador y consultor. He estado compartiendo la CNV en diferentes tipos de organizaciones: desde empresas multinacionales, hospitales o administraciones públicas, hasta start-up tecnológicas. También aplico la CNV en mi trabajo con las personas, acompañándolas en sus propios procesos vitales; y con parejas mediando conflictos y creando espacios donde se pueda dar una escucha real.
Mi enfoque de la CNV está profundamente influenciado por el trabajo de Roxy Manning y Miki Kashtan y su lente sobre cómo las dimensiones sociales nos atraviesan y nos moldean como seres humanos.
Aplico la experiencia transformadora que estoy teniendo trabajando sobre mí mismo como hombre, sobre mi masculinidad y privilegios, para transformar el legado patriarcal que llevo a lo largo de la vida, a mi trabajo con otros hombres y parejas.
El trabajo con el duelo y la pérdida es un elemento clave en mi práctica.
“Kendimi iki dünya arasında bir köprü olarak görüyorum: Hayatımın büyük bir bölümünü geçirdiğim, bilinci kıtlık ve ayrılığa dayalı ana akım ataerkil dünya ile, bilinci karşılıklı bağımlılık ve bolluğa dayalı, aktif olarak geçmeyi seçtiğim dünya. Çatışmayı kucaklamayı bu köprü kurma eyleminin kilit bir taşı olarak görüyorum. Köprü kurarken, geçmiş deneyimlerimden yararlanıyorum ve özgürleşme yolculuğumda ilerlerken, verebileceğim radikalliğin tam anlamıyla dışında, taze bir nefes sunuyorum.”
