Çocukken, BM Mavi Bereli veya diplomat olarak çalışmayı, "barışın sözlerini" bulmayı hayal ederdim. Ancak hem dile getirdiğim sözler hem de duyduklarım, her zaman yanlış anlamaları ve savaşı güçlendiriyor gibiydi.
Sessizliğe, müziğe ve edebiyata sığındım. Bir müzisyen ve besteci olarak, Avrupa ve Orta Doğu'da canlı gösterilerle turneye çıktım. Sahnede, izleyiciyle bir tür iletişim, evrensel, "kalpten kalbe" bir dil deneyimleyebiliyordum. Ancak günlük hayatımda işler daha da zorlaştı ve insanlar her zaman birbirinden ayrılıyor ve birbirlerini parçalıyor gibiydi. Bu garip ve acı vericiydi.
Şiddetsiz İletişim (Şİ) bu dünyayı değiştirdi: Bilinç ve şefkatle dolu başka sözler keşfettim. İyi giden şeyleri görme, en derin değerlerimle bağlantılı olarak kendimi ifade etme ve diğer insanların derin inançlarını ve ihtiyaçlarını da dinleme yeteneğimi yeniden kazandım. Çatışmanın bir hakikat armağanı, şiddetin ise trajik bir yardım çığlığı olabileceğini keşfettim.
Hayata bakış açımı değiştirdim ve daha önce görünmez, erişilemez olan şeyleri görmeye başladım. Kendimi samimiyetle ifade etmenin ne kadar keyifli olabileceğini hissettim; öfkenin eridiğini, maskelerin düştüğünü ve güvenin geri geldiğini deneyimledim.
Bugün, vizyonumu ve hayatımı değiştiren bu keşifleri ortaya çıkarmaya ve paylaşmaya her gün çalışıyorum. Şiddetsizlik, bazen zor olsa da, loş siste bir pusula gibi, günlük bir taahhüttür!
-
Kişisel veya profesyonel alanlarda, gerçekçi ilişkileri teşvik etmek ve gerilimleri önlemek amacıyla eğitimler sunuyorum.
-
Arabuluculuk eğitimi almış biri olarak, bireylere ve gruplara çatışmaların üstesinden gelmelerinde eşlik etmekten ve her bireyin kendi için doğru olanı ifade etme özgürlüğüne sahip olmasını sağlamaktan hoşlanıyorum.
-
Sanat, kimliğimin ve yaratıcı ifademin bir parçası: müzik, çizim ve Kutsal Dairesel Danslar (ki bunlar topluluğu deneyimlemenin olağanüstü bir yoludur).
-
Son olarak, görünmez olanı görünür kılmayı seviyorum: bağlantılar ve kırılma noktaları, güç ilişkileri ve sessiz bölgeler… Bazen, koşulları gerçek düşüncelerini ve duygularını ifade etmelerini engelleyen insanlar, en derin ihtiyaçlarını kabul etmeye ve tamamen duyulup anlaşıldıklarını hissetmeye başlayabilirler. Her insanın olduğu gibi kabul edildiği ve dünyaya bir armağan olarak görüldüğü karşılıklı anlayışa katkıda bulunmayı seviyorum.
« Le monde est rempli de visions qui attendent des yeux. Les présences sont là, mais ce qui manque, ce sont nos yeux ». Christian Bobin.
Enfant, je rêvais de travailler comme casque bleu ou diplomate de l’ONU, de trouver « les mots pour la paix ». Mais les mots que j’exprimais, ceux que j’entendais, semblaient alimenter toujours plus l’incompréhension et la guerre.
Je me suis réfugiée dans le silence, la musique, et la littérature. Comme musicienne et compositrice, j’ai accompagné des spectacles en Europe et au Moyen-Orient. Sur scène, je faisais l’expérience d’une forme de communion avec le public, d’un langage « cœur à cœur », universel ; mais dans mon quotidien, les choses et les êtres semblaient sans cesse se séparer, se déchirer. C’était étrange, et douloureux.
La CNV a renversé ce monde : j’ai découvert d’autres mots, nourris de conscience et de compassion. J’ai retrouvé la capacité de voir ce qui va bien, celle de m’exprimer depuis mes valeurs profondes, celle d’écouter la profondeur de l’autre. J’ai découvert qu’un conflit pouvait être un cadeau de vérité ; la violence, un tragique appel à l’aide.
J’ai changé de regard, et vu des choses qui m’étaient auparavant invisibles, inaccessibles ; j’ai goûté à la joie d’une expression sincère, à la colère qui fond, aux masques qui tombent, à la confiance retrouvée.
Aujourd’hui, j’essaye chaque jour de cultiver et partager ces découvertes qui ont changé mon regard et ma vie. La non-violence est un engagement quotidien, une boussole dans la brume, même si parfois, elle est difficile !
-
Je propose des formations dans le cadre personnel ou professionnel, pour cultiver des liens sincères et prévenir les tensions.
-
Formée à la médiation, j’aime accompagner les personnes et les collectifs à traverser le conflit, pour que chacun soit entendu dans sa vérité.
-
La dimension artistique (musique, dessin, Danses Circulaires Sacrées, qui sont un magnifique moyen de vivre la communauté) fait partie de mon identité et de ma transmission.
-
Enfin, j’aime rendre visible l’invisible : les complicités et les lignes de fracture, les rapports de pouvoir et les zones de silence… et parfois des personnes que leur condition prive de parole, de visibilité ou de crédibilité, comme dans le milieu pénitentiaire, psychiatrique, ou auprès des personnes « atypiques ». J’aime œuvrer à la compréhension mutuelle, pour que chaque être soit accueilli tel qu’il est et vu comme un cadeau pour le monde.
