ABD kültüründe yetişen birçok insan gibi, ben de küçük yaşlardan itibaren "en iyi halimi göstermeyi" öğrendim; bu da benim için her zaman her şeyin yolunda olduğunu dünyaya göstermek anlamına geliyordu. Yetişkin olduğumda ise, imkansız derecede yüksek standartlara sahip acımasız bir iç eleştirmenle yaşadığımı, oyun oynamaya çok az yer bırakarak çok çalıştığımı, çatışmadan kaçınma, başkalarını memnun etme, nazik olma pratiği yaptığımı ve çoğu zaman farkında bile olmadan takmaya zorladığım, saklanması gereken, gülümseyen bir maske taktığımı fark ettim.
Partner, anne, çalışan, meslektaş, kız, arkadaş vb. rollerimin her birine %100'ümü vermek pek işe yaramıyordu. İçimdeki eleştirmen sürekli her şeyde başarısız olduğumu söylüyordu, ki bu doğru değildi, ama gerçekte yıkıcı bir tükenmişlik yolundaydım. 2010 yılında dört kişilik ailemle Hollanda'ya taşındığımda, tanıdık her şey gitmişti ve eski alışkanlıklarımın hiçbiri artık lehime işlemiyordu. 40 yaşındaydım ve kendimi kaybettiğimi, gerçekte kim olduğumu veya ne istediğimi bilmediğimi fark ettim ve çoğu zaman oldukça hayal kırıklığına uğramış ve yalnız hissediyordum. İçsel stresim işte, evde ve neredeyse tüm ilişkilerimde kendini gösteriyordu.
Nadiren etiket kullanırım, ancak bir gün "tam anlamıyla bir orta yaş krizi" içinde olduğumu fark ettim ve işte o zaman bu durumdan yavaşça çıkmama yardımcı olacak bir destek aramak istediğimi anladım. Bu desteği, kendimi, "gerçek benliğimi" keşfetmeme yardımcı olan birçok koçluk ve Şİ eğitim seansında buldum. Kendime şefkatle nasıl konuşacağımı ve benim için EN ÖNEMLİ olan şeyleri nasıl dinleyeceğimi; ait olma/bağlantı kurma için başkalarını memnun etmeyi bırakıp bunun yerine özgünlüğüme nasıl güveneceğimi; kişisel ihtiyaçlarımla nasıl temas kuracağımı ve bunları nasıl karşılayacağımı; kendime nasıl bakacağımı ve hayatımdaki önemli insanlarla nasıl bağlantıda kalacağımı öğrendim.
Şİ sadece kendimle konuşma şeklimi değil, hem kişisel hem de profesyonel hayatımdaki insanlara yaklaşımımı da temelden değiştirdi. Bu yaklaşım, netlik ve derin dürüstlük ararken şefkat, güven ve kabul üzerine kuruludur. Karşılaştığım diğer her şeyden daha fazla, iyilik halim, özgünlüğüm ve bağlantı kurma ihtiyaçlarımı karşılamama yardımcı oluyor. Sertifikalı Şİ eğitmen rolümün yanı sıra, Avrupa Mentorluk ve Koçluk Konseyi'nin Kıdemli Uygulayıcı düzeyinde Avrupa Bireysel Akreditasyonuna da sahibim. Bu ayrıcalık, eğitimime, deneyimime ve sürekli öğrenmeye, denetime, yansımaya ve etik kurallara olan bağlılığıma işaret etmektedir.
Şu anda Şİ ile yaptığım şey:
2010'lu yılları, Şİ öğrenmek isteyenlere öğretmek ve bireylerle ve çiftlerle "ilişki koçluğu" yapmakla geçirdim. Hem koçluk hem de arabuluculuk çalışmalarım büyük ölçüde Şİ modeline dayanmaktadır. 2020'den beri (büyük ölçüde sertifikasyon süreci sayesinde), çalışmalarımı daha çok sistem değişikliğine odaklamaya ilham aldım. Sistemler her yerde, ancak çoğu zaman açıkça belirtilmemiş ve günlük işleyişimizi nasıl etkiledikleri konusunda çok az farkındalık var. Sistemleri açık hale getirerek, eşitlik, özgünlük, özen ve refah için daha fazla fırsat yaratmak istiyorum. Miki Kashtan'ın "yakınsak kolaylaştırma" yöntemi bu çalışmada ilham kaynağı ve son derece faydalı bir yöntem oldu.
Uluslararası alanda yerleşik ekipler ve topluluklarla, koç, arabulucu ve eğitmen olarak, ayrıca çatışma dönüşümü ve ihtiyaçları kapsayan karar alma süreçleri için giderek daha fazla çalışıyorum. Ekiplerin sistemlerini inceleyip, üyelerinin ve hedef gruplarının ihtiyaçlarını içerecek şekilde değiştirmeleri sürecinde, ekibin ihtiyaçlarına uygun rolü üstlenebildiğimde en iyi performansımı sergiliyorum. Hizmetlerim, özellikle çevre koruma veya eğitim alanında hizmet veren yüksek performanslı ekiplerin geliştirilmesine yardımcı olmayı amaçlamaktadır.
Bu videoda Marianne van Dijk (Cup of Empathy) tarafından tanıtılıyorum .
