tanıdım Şiddetsiz İletişim 2011 yılında, ailemle birlikte katıldığım bir tanıtım seminerinde tesadüfen Şİ bana çok güzel, açık ve basit geldi ve entelektüel olarak kavraması çok kolaydı. Sonraki yıllarda, şiddetsiz iletişimin basit ama ödül ve cezanın günlük yaşamın bir parçası olduğu bir toplumda on yıllarca yaşadıktan sonra hiç de kolay olmadığını yavaş yavaş fark ettim.

Özellikle çocuklarımla, ama aynı zamanda bir yönetici olarak da, kendimden inanılmaz derecede yüksek beklentilerim vardı ve insanları "mutlu" edemezsem kendime çok yükleniyordum. Her ne pahasına olursa olsun "doğru" yapmak istediğim için sık sık güvensiz hissediyordum ve orantı duygumu kaybetmiştim. İçten içe, kendim ve ihtiyaçlarım için sorumluluk almaktan ziyade başkaları ve onların ihtiyaçları için sorumluluk almanın daha önemli olduğuna inanıyordum.

Kendimi sevmeyi ve kabul görmeyi çok özledim. Ancak evlilik krizi ve bunun yol açtığı büyük acı, sonunda kendimi ve ihtiyaçlarımı savunmamı sağladı. Bu süreçte, öfkenin zamanında fark edilip netliğe dönüştürülürse kendimi sevmemi sağladığını öğrendim. O zamandan beri eşimle, ailemle ve diğer insanlarla olan ilişkilerim benim için daha canlı hale geldi ve çok daha fazla güven kazandım.

olarak Şİ eğitmentüm canlılarla bağlantılı olarak empatik ve canlı bir topluluğa katkıda bulunmak istiyorum.