Bu araştırma, çatışma çözümü ve empati geliştirme (öz-empati dahil) için Şiddetsiz İletişim modeline (Rosenberg, 2003) dayalı, "Toplam Dürüstlük/Toplam Kalp" adlı bir şiddeti önleme eğitiminin etkisini değerlendirmektedir. Bu çalışma, ergenlerdeki saldırgan/şiddet içeren davranışlara stratejik bir yanıt sunmaktadır. Çalışma sırasında 16-19 yaş arası katılımcıların tamamı yoksulluk ve dışlanmanın stresini yaşıyor ve hem aile içi hem de akran şiddetine aşinaydı. Bazıları hakkında suç duyurusunda bulunulmuştu, bazıları çocuk yetiştiriyordu ve hepsi liseyi bitirmek için mücadele ediyordu. Araştırma metodolojisi, eğitim araştırmaları ve program değerlendirme gelenekleri içinde yer almaktadır. Dolayısıyla, bu proje, basit bir yarı deneysel eğitim öncesi ve sonrası yazılı testi (tanımlayıcı istatistikler sağlayan) eğitim oturumları ve görüşmeler yoluyla toplanan nitel verilerle birleştirmektedir. Bulguları daha da geliştirmek için bir vaka örneği de eklenmiştir.

Bu yaklaşım, bu kadar küçük bir pilot proje (N=14) için zengin, çok boyutlu bir analiz oluşturulmasına olanak sağladı. Test sonuçları, katılımcı grubunda beceri kavrayışında ve uygulamalarında kayda değer bir artış gösterirken, karşılaştırma grubunda herhangi bir artış gözlemlenmedi. Katılımcı grubuyla yapılan görüşmeler, eğitimin ilgi çekici olduğunu ve becerilerin pratik olarak uygulanabilir ve anlamlı olduğunu ortaya koydu. Vaka örneği, Şiddetsiz İletişim çatışma çözümü, empati ve öz-empati becerilerinin bir katılımcının hayatına entegre edilmesinin dönüştürücü etkisini gösterdi. Özellikle bu tez, öz-empatinin, özellikle istismara, travmaya ve aile içi şiddete maruz kalmış genç kadınlar için çatışma çözümü becerilerinin ve genel olarak sağlıklı ilişkilerin gelişimini desteklemede ayrılmaz bir unsur olabileceğini öne sürmektedir.