Sağlık çalışanlarında ruh sağlığı sorunlarının başlıca kaynaklarından biri, iş yerinde yaşanan kişisel olarak zorlayıcı karşılaşmalardır. Bu nedenle, önleyici çalışmaların en önemli odak noktalarından biri, danışanlar, meslektaşlar ve yöneticilerle etkileşimleri etkili bir şekilde yönetmek için gerekli olan duygusal ve sosyal becerilerin geliştirilmesidir.

Bu ön-son müdahale alan çalışmasının amacı, bir kamu sağlık kuruluşunda şiddetsiz i̇letişim ( Şİ ) konusunda verilen bir çalışan eğitimini değerlendirmektir. Bir eğitim grubu 3 günlük bir Şİ eğitimine katıldı ve eğitimden önce ve 3 ay sonra anketleri tamamladı. Şİ becerilerindeki, empatik sıkıntıdaki, empatideki ve iş yerindeki sosyal stres faktörlerindeki değişiklikler, eğitim almayan bir kontrol grubunun verileriyle karşılaştırıldı. Ek olarak, Şİ eğitimi alan katılımcıların iletişim davranışlarını müdahaleden hemen önce ve sonra gözlemledik.

Eğitim katılımcılarında, duyguları sözlü olarak ifade etme davranışındaki artış ve iş yerinde Şİ kullanımının gelişmesiyle kanıtlandığı üzere, iletişim becerilerinde bir gelişme gözlemledik. Empatik sıkıntı azaldı ve duyguları sözlü olarak ifade etme yeteneğindeki artış sayesinde iş yerindeki sosyal stres faktörlerinin artışı önlendi.

Bulgular, Şİ eğitiminin, sosyo-duygusal açıdan zorlu ortamlarda çalışan bireylerde duygusal ve kişilerarası becerileri geliştirmek, empatik sıkıntıyı ve sosyal stres faktörlerini önlemek için etkili bir yöntem olabileceğini göstermektedir. Eğitim etkilerini açıklayan olası nedensel mekanizmalar tartışılmıştır.