Prototip geliştiricisi Amerikalı psikolog ve çatışma arabulucusu M. Rosenberg (2005) olan Şiddetsiz İletişim müdahale programı ( Şİ ), sosyal davranışları, kişilerarası ve sosyal ilişkileri, çatışma çözümünü ve şiddetten korunmayı iyileştirmek için uygulanmıştır.

Bu çalışmanın amacı, Şİ programının katılımcılarının sosyal davranışları üzerindeki etkisini değerlendiren ampirik çalışmaları sistematik olarak analiz etmektir. Bilimsel yayınları aramak için EBSCOhost, Scopus, Sage, Taylor & Francis gibi bilgisayarlı bibliyografik veri tabanları kullanılmıştır.

Sistematik analiz seçimi, 13 Temmuz 2018 tarihine kadar yayınlanmış, Şİ müdahale programının etkisine ilişkin hakemli makaleleri içermektedir. Sistematik analiz sorularını yanıtlamak için, anket üç kriteri karşılayan çeşitli araştırma türlerini içermektedir: 1) çalışmalarda müdahale edici Şİ yöntemi kullanılmıştır, 2) yapıların değerlendirilmesi müdahaleden önce ve sonra yapılmıştır, 3) nitel çalışmalardaki sonuçlar, uygulanan müdahaleden sonraki sonuçlarla takip edilmiştir. 

Sistematik analizin temel soruları şunlardır: 1) Şİ müdahale programının etkisini değerlendirirken hangi sosyal davranış yapıları incelenmektedir? 2) Şİ müdahale programı, katılımcıların çeşitli sosyal davranış yapılarını değiştirmek için etkili bir araç mıdır? Ayrıca, Şİ müdahale programının etkinliğine ilişkin araştırmaların sınırlılıklarını ve fırsatlarını değerlendirmek amaçlanmıştır.

Araştırmanın genel bir değerlendirmesi, katılımcıların empati yeteneği, olumsuz duyguların ifade edilmesi, stresle başa çıkma becerisi, farkındalık ve çatışma durumlarında ilişkiyi geliştirici iletişim becerilerinin, Şİ müdahale programı kullanılırken en sık incelenen alanlar olduğunu göstermiştir. Bireysel araştırmalar, bireylerin çatışmalara katılımı, suç riski (tekrar suç işleyenlerin riski), evlilik memnuniyeti ve şiddetsiz i̇letişim becerilerini kişisel hayata aktarma yeteneğini belirlemiştir. Araştırma metodolojisi farklılık göstermekte olup, yazarlar Şİ programının temel prensiplerine atıfta bulunmakta, ancak koşullara (katılımcıların yaşı, yaşam durumu, araştırma koşulları vb.) bağlı olarak modellenmektedir. Çoğu durumda (%75), yukarıda belirtilen yapılarda hem bireysel hem de grup düzeyinde değerlendirilen önemli, olumlu değişiklikler tespit edilmiştir. 

Bu sistematik incelemenin sonuçlarını özetleyecek olursak, Şİ müdahale programının, bireylerin ve grupların sosyal davranış kalıplarını değiştirmede etkili bir araç olabileceği varsayılabilir; zira program, iletişimsel empatiyi, kişinin kendi ve başkalarının ihtiyaç ve deneyimlerine duyarlılığı artırır, sözel ifade yeteneğini geliştirir, stres ve çatışmalarla empatik bir şekilde başa çıkmayı sağlar. Bununla birlikte, az sayıda çalışma ve metodolojik sınırlamalar, programın unsurlarını ve katılımcıların özelliklerini etkileyebilecek durumsal faktörlerin olası etkisini de dikkate alarak, Şİ müdahale programının etkinliği üzerine araştırmaların devam etmesini teşvik etmektedir.