Kuzeydoğu Nijerya'da cinsiyet dönüştürücü, tüm aileyi destekleyen programlar aracılığıyla ergen kızlara yönelik şiddetin önlenmesindeki fırsatlar ve zorluklar
Arka plan: Ev içi şiddet, insani yardım ortamlarında ergen kızların karşılaştığı en yaygın cinsiyete dayalı şiddet biçimlerinden biridir. Artan kanıtlar, eş şiddeti, çocuklara yönelik şiddet ve kardeşler arası şiddet de dahil olmak üzere aile içi şiddetin birden fazla biçiminin aynı hanelerde ne ölçüde örtüştüğünü göstermektedir. Bununla birlikte, özellikle Küresel Güney'de, ev içi şiddetin kesişen biçimlerini ele alarak kızlara yönelik şiddeti etkili bir şekilde azaltan aile destek programlarına ilişkin mevcut kanıtlar sınırlıdır. Temel kuramsal bir yaklaşımla desteklenen nitel bir uygulama değerlendirmesi aracılığıyla, Nijerya'nın kuzeydoğusundaki Borno Eyaleti, Maiduguri'deki iki iç göçmen topluluğundaki program katılımcıları arasında, ergen kızların şiddete karşı koruyucu varlıklarını geliştirmeyi amaçlayan, cinsiyet dönüştürücü, tüm aileyi kapsayan bir destek müdahalesinin algılanan etkisini araştırdık.
Yöntemler: Yetişkin bakıcılarla altı derinlemesine görüşme ve altı odak grup görüşmesi; ergen kız ve erkeklerle altı katılımcı etkinlik ve dört ikili görüşme; ve program personeliyle 12 kilit bilgi kaynağı görüşmesi gerçekleştirdik. 21 erkek bakıcı, 21 kadın bakıcı, 23 ergen erkek ve 21 ergen kızdan oluşan katılımcıları belirlemek için kriter örnekleme yöntemi; nitel araştırma faaliyetlerine katılmak üzere 12 program personelini belirlemek için ise amaçlı örnekleme yöntemi kullanıldı. Tüm görüşmeler ses kaydı altına alındı, tercüme edildi ve yazıya döküldü. Çok paydaşlı bir ekip, işbirlikçi bir kodlama sürecinde, verilerdeki ortaya çıkan temaları belirlemek için Dedoose'da uygulamalı tematik analiz kullandı.
Sonuçlar: Katılımcılar, hane halkı düzeyinde kız çocuklarına yönelik şiddete ve şiddet uygulama davranışına karşı toleransın azaldığını ve topluluk düzeyinde şiddetten korunma haklarının olduğunu bildirdiler. Bununla birlikte, tutum ve davranışlardaki bu kendi kendine bildirilen değişikliklerin yanı sıra, ergen kız çocuklarına yönelik muameleyi düzenleyen normatif, ataerkil normların bazı yönleri katılımcılar tarafından korunmuştur.
Sonuçlar: Bu çalışma, toplumsal cinsiyeti dönüştürücü, tüm aileyi destekleyen programların ve bunların insani kriz durumlarında ergen kızlara yönelik şiddetin önlenmesi üzerindeki etkisinin kanıt tabanını oluşturmaktadır. Bulgularımızı şiddetin feminist bir analizine yerleştiren bu çalışma, çatışmadan etkilenen ortamlardaki aileler arasında toplumsal cinsiyet normlarının değiştirilmesine yönelik programların karmaşıklığına dikkat çekmekte ve kriz durumlarında kızlara yönelik şiddetin ilişkisel, toplumsal ve yapısal etkenlerini bütüncül bir şekilde ele alan programlara duyulan ihtiyacı vurgulamaktadır.