Hayatı boyunca çektiği zulümlerden sonra, Milano Dükalığı'ndan sürgün edilen Prospero, affetme ve özgürleşme üzerine bu olağanüstü monologla, adaleti sağlamasına yardımcı olan adada öğrendiği sihir sanatını bozar, cellatlarını affetir, Doğa'nın ve İyiliğin (Ariel) ve Kötülüğün (ironik bir şekilde dürüst ve doğru davranmaya söz veren Caliban) ruhunu özgür bırakır ve biz okuyucu ve izleyicilerden hoşgörü ister.