Şiddet İçermeyen İletişim Eğitiminin İşitme Engelli Çocukların Annelerinde Ebeveynlik Öz Yeterliliği ve Psikolojik İyi Oluş Üzerindeki Etkisi

Bu çalışma, şiddet içermeyen iletişim programının işitme engelli çocukların annelerinde ebeveynlik öz yeterliliği ve psikolojik iyilik hali üzerindeki etkisini araştırmayı amaçlamıştır. Bu araştırma, kontrol grubuyla birlikte ön test, son test tasarımına sahip yarı deneysel bir çalışmadır. İstatistiksel popülasyonun toplam sayısı 49 kişi olup, İsfahan şehrindeki kaynaştırma okullarından uygun örnekleme yöntemiyle 30 anne seçilmiş ve 15'er kişilik iki deney ve kontrol grubuna rastgele atanmıştır. Tüm katılımcıların değerlendirilmesinde Dumka ve ark. tarafından geliştirilen Ebeveyn Öz Yeterlilik Ölçeği ve Ryff Psikolojik İyilik Hali ölçeği kullanılmıştır. Deney grubu, haftada bir olmak üzere 45 dakikalık 8 seanslık müdahaleye katılmıştır. Daha sonra her iki grup da aynı ölçeklerle değerlendirilmiştir.

Veriler tek değişkenli kovaryans analizi ile incelenmiştir. Sonuçlar, şiddet içermeyen iletişim programının deney grubunda ebeveynlik öz yeterliliği ve psikolojik iyilik hali üzerinde anlamlı ve olumlu bir etkiye sahip olduğunu göstermiştir. 

Bu müdahale işitme engelli çocukların annelerinde ebeveynlik öz yeterliliğini ve psikolojik iyilik halini iyileştirdiğinden, bu müdahalenin planlanması annelerin ebeveynlik öz yeterliliğini ve psikolojik iyilik halini iyileştirmede önemli bir rol oynamaktadır.

Anahtar Kelimeler: İşitme engeli, şiddetsiz iletişim, psikolojik iyilik hali, öz yeterlilik