Arka plan: Depresyonlu kişilerde sağlıkla ilgili yaşam kalitesi (HRQoL) üzerine yapılan araştırmalar yetersizdir ve Vietnam'da depresyon için destekli öz yönetim (SSM) müdahalesinin HRQoL üzerindeki etkisine dair kanıtlar eksiktir. Bu çalışma, Vietnam popülasyonunda depresyonlu kişiler ile yaşa uygun kişilerin HRQoL'sini karşılaştırmayı, Tele-SSM müdahalesinin HRQoL üzerindeki etkilerini değerlendirmeyi ve HRQoL puanındaki değişiklikler ile ruh sağlığı iyiliği (depresyon, kaygı ve stres) arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamıştır.

Yöntemler: Bu çalışma, depresyon belirtileri gösteren (PHQ-9'da ≥ 5 puan) 18-64 yaş arası Vietnamlı yetişkinleri içeren ön ve son değerlendirmeli bir çalışmadır. Katılımcılar (N = 58), bilişsel davranışçı terapi ve şiddet içermeyen iletişimi içeren ve görev kaydırma yaklaşımını kullanan destekli bir öz yönetim müdahalesi olan Tele-SSM'yi tamamladılar. Genel popülasyonla karşılaştırmak için, Vietnam genel popülasyonunun ulusal olarak temsili bir örneğiyle yaşa göre bire bir eşleştirme yapılarak EQ-5D-5L değerlendirme çalışması gerçekleştirildi.

Sonuçlar: Depresyonlu kişilerde yaşam kalitesi, yaşa uygun genel popülasyona kıyasla önemli ölçüde bozulmuştur. Sağlık profili açısından, katılımcılar en büyük zorlukları günlük aktivitelerde, ağrı/rahatsızlık ve kaygı/depresyon boyutlarında bildirmişlerdir. Müdahale sonrası yaşam kalitesi puanlarında, müdahale öncesine kıyasla hem EQ-VAS puanlarında (59,84'ten 79,48'e) hem de fayda puanlarında (0,79'dan 0,09'a) önemli iyileşmeler gözlemlenmiştir. Bu sonuçlar, yaşa uygun genel popülasyona göre daha düşük kalmıştır (EQ-VAS puanı = 83,28, fayda puanı = 0,96). Stres, kaygı semptomları ve sosyodemografik özellikler kontrol edildiğinde, depresyonun daha düşük yaşam kalitesiyle ilişkili olduğu bulunmuştur.

Sonuçlar: Bu sonuçlar, depresyonlu kişilerde yaşam kalitesinin önemli ölçüde bozulduğunu göstermekte ve Tele-SSM müdahalesinin yaşam kalitesini iyileştirmedeki etkinliğine dair ampirik kanıt sağlamaktadır. Tele-SSM müdahalesinin etkinliğini ve maliyet etkinliğini değerlendirmek için daha fazla randomize kontrollü çalışma yapılmalıdır.