Arka plan: Mevcut iki aşamalı çalışma, akut psikiyatri gündüz bakım ünitesindeki hastaların iş entegrasyonu ve yaşam kalitesine odaklanmıştır. Hastalık nedeniyle işten uzun süre uzak kalmanın işe devamlılığı, yaşam memnuniyetini ve klinik prognozu olumsuz etkilediğine dair kanıtlar bulunmaktadır. Ayrıca, iş entegrasyonunda etkili olduğu kanıtlanmış bireysel destek yöntemleri de mevcuttur. Bu nedenle, akut psikiyatri gündüz bakım ünitesindeki hastalar için, ilk iş piyasasında (engelli bireyler için kurumlarda çalışma/ikinci iş piyasasının aksine) iş entegrasyonuna odaklanan özel bir grup programı olan İş ve Yaşama Uygunluk (FWL) programını geliştirdik. 

Yöntemler: 2018 ve 2020 yılları arasında, 62 hasta (müdahale grubu; IG) 8 haftalık prospektif bir iş entegrasyon programına dahil edildi ve olağan tedavi alan 74 hasta (kontrol grubu; CG) ile karşılaştırıldı (kısmen retrospektif anket). Her iki gruptaki hastalar da tedaviye başlarken bir işte çalışıyordu. Ana sonuç, tedavinin bitiminden 4 hafta sonraki çalışma durumları ve kendi bildirdikleri yaşam memnuniyeti olarak tanımlandı. 

Sonuçlar: Tedavinin sonunda (yani taburcu edilmeden önceki hafta), müdahale grubundaki katılımcılar, kontrol grubuna göre genel yaşam memnuniyetinin yanı sıra sağlık, öz benlik ve yaşam koşullarıyla ilgili memnuniyet düzeylerinin daha yüksek olduğunu bildirdiler. Tedavi sırasında fonksiyonel ve klinik iyileşme, daha sonra işe geri dönmeyle bağlantılıydı. Fonksiyonel iyileşme ayrıca daha yüksek yaşam memnuniyetiyle de bağlantılıydı. Aracı analiz, fonksiyonel iyileşmenin çalışma durumu aracılığıyla yaşam memnuniyetine dolaylı bir yol açtığını ortaya koydu; yani tedavi sırasında fonksiyonel iyileşme ne kadar yüksekse, işe başarılı bir şekilde geri dönme şansı da o kadar yüksek olur ve bu da yaşam memnuniyetini artırır. 

Sonuç: Bulgularımız, FWL gibi programların, çalışan hastaların iş ve hayata yeniden entegrasyonunu iyileştirmek ve yaşam memnuniyetini artırmaya yardımcı olmak için faydalı müdahaleler olduğunu göstermektedir.