Bu pilot çalışma, iletişimde şiddetsizlik üzerine literatürdeki eksikliği ve iletişimde şiddetsizliğin ifadesini ölçmek için geçerli bir yöntemin bulunmamasını ele almak üzere tasarlanmış bir araştırma programının ikinci bölümüydü. Bu çalışma, iletişimde şiddetsizliğin ifadesini ölçmek için bir kodlama şeması geliştirmek amacıyla, yakın partnerler arasında bir çatışma durumunu betimleyen tek bir senaryoya verilen nitel yanıtları kullandı. Kentsel bir devlet üniversitesinde öğrenim gören 247 lisans öğrencisinden oluşan çeşitli bir örneklem, fiziksel ve zihinsel sağlık (Kısa Form 36 Sağlık Anketi (SF-36, Ware & Sherbourne) ve Pozitif ve Negatif Duygu Ölçeği (PANAS; Watson & Clark, 1988)), iletişimde şiddetsizliğin ifadesi ( Şiddetsiz İletişim Envanteri Unsurları ( Şİ ; Young, 2008)) ve şiddetsizlik eğilimi (Şiddetsizlik Testi (NVT; Kool & Sen, 1984)) ile ilgili anketleri tamamladı.

Bu keşifsel çalışma, iletişimde şiddetsizliğin ifadesine ilişkin iki modelin, yani iletişimin içeriğini (ne iletildiğini) belirten on iletişim eyleminden oluşan Şiddetsiz İletişim ( Şİ ) modeli ve Yoğunluk/Ton modelinin (nasıl iletildiğini) unsurlarını, Şiddetsiz ve Geleneksel [Şiddet İçeren] iletişimi ayrı süreklilikler olarak ayırt etmede desteklediğini bulmuştur. Bu ayrım, şiddetsizliğin ve iletişimdeki şiddetsizliğin, sadece şiddetin yokluğu olmaktan daha fazlası olarak incelenmesini desteklemektedir. Bu çalışmanın sonuçları, iletişimde şiddetsizliğin ifadesine yönelik bir kodlama sisteminin daha fazla kullanımı, araştırılması ve muhtemelen iyileştirilmesi için umut verici bir temel sağlamaktadır. Bulgular ayrıca, şiddetsizliğe daha fazla yatkınlığı olanların daha yoğun pozitif veya "canlı" iletişim kullandığını göstermektedir. Dahası, bu yatkınlık ve sözel iletişimdeki şiddetsizlik eğilimi, ruh sağlığındaki farklılıkları (daha pozitif duygu ve daha az negatif duygu) tahmin etme yeteneğine sahiptir.