Günümüzde çatışmaları çözme yöntemleri olarak haklı savaş ve şiddetsizliğin sürdürülebilirliğini yeniden inceleme ihtiyacı, adalet ve barış arasında etik bir ikilem yaratmıştır. Bu konuda yapılan bazı yeni çalışmalar şiddetsizliğe yönelmekte ve masum sivilleri koruyamaması nedeniyle haklı savaş etiğinden tamamen vazgeçilmesini savunmaktadır. Dolayısıyla, bu çalışma haklı savaş teorisi ile şiddetsizlik arasındaki kutuplaşmayı ve bunların çağdaş toplumla olan ilişkisini araştırmayı amaçlamıştır.

Araştırma, çeşitli literatürü inceleyerek adil savaş teorisinin adil savunma için hâlâ geçerli olduğunu ortaya koymuştur. Ancak, adil savaş teorisinin saldırgan savaşları teşvik etmek için kullanılmasını önlemek amacıyla, sürdürülebilir barışa ulaşmak için şiddetsizlik ve diyaloğu destekleyebilecek şekilde "barış inşası etiği" olarak yeniden adlandırılması gerektiği belirtilmiştir. Adil savaş teorisi Katolik teolojisinde iyi bir şekilde gelişmiş olduğundan, çalışma, şiddetsizlik etiğini genişleten ve diyalog için pratik beceriler sağlayan şiddetsiz i̇letişim üzerine daha fazla araştırma yapılmasını önermektedir.