Artan çatışma, kutuplaşma ve savaş söylemlerinin yaşandığı, siyasi ve kamuoyu tartışmalarında ve medyada günlük olarak düşmanca söylemlerin mevcut olduğu bir çağda yaşıyoruz. Dilbilimciler olarak, örneğin terörizmin dili (Etaywe 2022), siyasi söylem (Li, Lui & Fung 2020) ve gazetecilik (Thomson & White 2008) gibi örnekler üzerinden buraya nasıl geldiğimizi analiz etmekle zaman geçirdik. Bu söylemlerin yabancılaşma ve "ötekileştirme" anlamlarını nasıl inşa ettiğini biliyoruz. Peki buradan nasıl çıkacağız? "Dünyayı daha iyi bir yer haline getirmek için işlev gören dil ve göstergebilim üzerine tamamlayıcı bir bakış açısı" (Martin 2004:179) nasıl sunacağız?

Bu amaçla, olumlu söylem analizini (PDA) kullanarak, olumlu sosyal
eylemin bir aracı olarak olumlu söylemi tanımlamayı, açıklamayı ve yaymayı hedefliyorum; bu da "daha iyi bir dünyaya doğru ilerlemeyle ilgilidir" (Hughes 2018). Kamusal söylemin yabancılaştırıcı olmaktan zenginleştirici karşılıklılığa dönüşmesini desteklemek istiyorum; kişilerarası bağlantı ve anlayışı mümkün kılan bir dil kullanarak, bağlantı kurma niyetiyle konuşmayı ve dinlemeyi amaçlıyorum. Birbirimizi ne kadar insanlaştırırsak, acı yaratmak yerine acıyı hafifletmek için şefkatle hareket etme olasılığımız o kadar artar (Bandura 2016:38). İnsanlaştırma süreci empatiyi içerir. Etkili bir empatik dinleyici, konuşmacıyı acıdan kurtarıp öz düzenleme ve ihtiyaç belirleme durumuna getirebilir. İhtiyaçlar belirlendikten sonra, bu ihtiyaçları karşılamak için stratejiler geliştirmek mümkün hale gelir.

Dilbilimciler olarak, analitik becerilerimizi kullanarak uyum, şefkat ve güçlendirme dilini tanımlayabiliriz. Örnek olarak, bu makale,
insanların genellikle öğrenmeden, katkıda bulunmadan veya başka bir görüşü değerlendirmeden önce empatiye ihtiyaç duydukları önermesine dayanan, empati sunmaya hizmet eden bir dinleme türünü tanıtacaktır
iletişim çerçevesinin temel taşlarından biridir Şiddetsiz İletişim . Bu temel taş, Hasan'ın Genel Yapı Potansiyeli (Hasan 1996) kullanılarak, semantik varyasyon ve zorunlu ve isteğe bağlı semantik ve sözcükbilgisel özellikler dikkate alınarak açıklanacaktır. Bunu yaparken, bu makale, acı çeken bir kişiyi desteklemek için empati kuran bir kişi tarafından kullanılan dört stratejiyi gösterecektir. Değerlendirme teorisini (Martin ve White 2005) kullanarak, empati kuran bir kişinin uyumsuz, kurumsallaşmış olumsuz yargı ve takdir tutumlarından uyumlu duygu hislerine (Martin ve White 2005:45) nasıl bir çeviri yaptığını ve bunun duyulmaya ve görülmeye nasıl katkıda bulunduğunu göstereceğim. Bu çeviri, konuşmacıyı 'yargılama öyküsünde kaybolmaktan' duyguların ve nihayetinde ihtiyaçların belirlenmesine doğru kaydırır. İhtiyaçlar karşılanmadığında bu, duygusal uyarılmaya, düzensizliğe ve acıya neden olur. Empatik dinleyici, konuşmacının acısının eyleme dönüşmesinde hayati bir rol oynar. Bu dönüşüm kısmen tematik ilerlemedeki seçimler (Daneš 1974) ve Verilen ve Yeni bilgilerin düzenlenmesi (Halliday 1994:308) yoluyla gerçekleştirilir. Bu makale, dil seçimlerinin yabancılaştırıcı anlamları nasıl
bağlantı, şefkat ve anlayış anlamlarına dönüştürebileceğini gösterecektir.

Bu tür bir değişimi hangi seçimlerin sağladığını biliyorsak, bunu öğretebilir, örnek olabilir, paylaşabilir ve dünyayı daha güvenli, daha uyumlu ve daha şefkatli bir yer haline getirmeye anlamlı bir şekilde katkıda bulunabiliriz. Dilbilimciler olarak, tarihin bu anında ne kadar ayrıcalıklı bir konumdayız.