Yapısal hiyerarşiler, eğitim sistemimiz gibi kurumlara derinlemesine yerleşmiştir. Bu tür bir modelin saldırgan bir dünya görüşünü pekiştirdiği ve şiddet ortamı yarattığı iddia edilebilir. Öğrencilere şefkatle iletişim kurmayı öğretmek, empatiyi teşvik etmeli, sözlü saldırganlığı caydırmalı ve daha barışçıl bir dünya görüşünü pekiştirmelidir. Bunu başarmak için eğitimcilerin, hiyerarşi ve saldırgan çatışmanın kaçınılmaz olduğunu varsayan hegemonyayı ortadan kaldıracak bir araca ihtiyaçları vardır. Marshall RosenbergRosenberg'in (2001) Şiddetsiz İletişim ( Şİ ) adlı kitabı eğitimcilere uygun bir araç sağlayabilir.

Rosenberg'in modeli, mevcut hegemonyaya karşı koyarak bu konularda araştırma yapmak için ideal bir aday haline gelmiştir. Bu makale, iki tür iletişim dersine bir Şİ atölyesi eklemenin etkisini ve Rosenberg'in modelinin bir üniversite müfredatına faydalı bir katkı olup olmayacağını incelemektedir.