ஒரு ஆசிரியர் பயிற்சியின் போது Marshall Rosenbergவன்முறையற்ற தொடர்பு (NVC) எனக்கு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. நான் எடுத்த பல பயிற்சிகளில், NVC எனக்கு ஒரு வெளிச்சமாக இருந்தது - அது ஒரு இருண்ட அறையில் ஒரு ஜோதியை ஏற்றுவது போல இருந்தது. நான் என்ன செய்ய விரும்புகிறேனோ, என் நோக்கமும் என்னவோ, இந்த ஒளியை முடிந்தவரை பலருக்குக் கொண்டு சென்று, பள்ளிகளிலும், குழுக்களிலும், அது ஆதரவை வழங்கக்கூடிய பல்வேறு சமூக சூழல்களிலும் பகிர்ந்து கொள்வதாகும்.

வன்முறையற்ற தகவல்தொடர்புடனான இந்த தீவிரமான சந்திப்பு, சிக்கலான சூழ்நிலைகளை வழிநடத்துவதற்கும், உறவுச் சூழலை மேம்படுத்துவதற்கும், எனது சொந்த நல்வாழ்வையும் குழந்தைகளின் நல்வாழ்வையும் வளர்ப்பதற்கும் ஒரு நடைமுறை வழிகாட்டியாக அதை எனது வேலையில் ஒருங்கிணைக்க எனக்கு அனுமதித்துள்ளது. பள்ளி ஊழியர்கள் அன்றாடம் எதிர்கொள்ளும் சவால்களை நான் நன்கு அறிவேன்: உணர்ச்சி மிகுந்த சுமை, குடும்பங்களுடனான தொடர்பு மற்றும் பல வகையான அதிகரித்து வரும் கோரும் இயக்கவியல். இங்கிருந்துதான் எனது அர்ப்பணிப்பு தொடங்குகிறது - கற்றல், உரையாடல் மற்றும் பகிர்வுக்கான பாதுகாப்பான இடங்களை வழங்குவது, அங்கு தன்னுடனும் மற்றவர்களுடனும் உறவை மேம்படுத்துவதற்கான பயனுள்ள கருவிகளை மீண்டும் கண்டுபிடிப்பது சாத்தியமாகும்.

பல நிலைப்பாடுகளுக்கு அப்பால் பார்ப்பதற்கு மற்றொரு வழி உள்ளது: உண்மையான இணைப்பு மற்றும் மனித தேவைகளை மையமாக வைக்கும் ஒரு வகையான தொடர்பு, மரியாதை மற்றும் இருப்புடன், அற்புதங்களைச் செய்யும். ஒவ்வொருவரும் தங்கள் தனித்துவத்தை வெளிப்படுத்த மதிக்கப்படுபவர்களாகவும், நேசிக்கப்படுபவர்களாகவும், ஊக்குவிக்கப்படுபவர்களாகவும் உணரும் சூழல்களை உருவாக்குவதற்கு நான் பங்களிக்க விரும்புகிறேன். குழந்தைகளின் தன்னிச்சையான தன்மையைக் கவனிப்பதன் மூலம் நான் மிகவும் நெகிழ்ச்சியடைகிறேன்; இது ஒவ்வொரு நாளும் நமது மனித இயல்பை நினைவூட்டுகிறது. பகிரப்பட்ட மதிப்புகளை வேரூன்றச் செய்வதில் பங்களிப்பதே எனது நம்பிக்கை. பள்ளியில், ஆர்வம், பச்சாதாபம் மற்றும் பரஸ்பர மரியாதை ஆகியவற்றின் அடித்தளத்தை நான் வளர்க்கிறேன், மேலும் மாற்றத்திற்கான விதையாக கல்வியின் சக்தியை நான் நம்புகிறேன்.