அரசியல் மற்றும் பொது விவாதங்கள் மற்றும் ஊடகங்களில் தினசரி அடிப்படையில் எதிரெதிர் வகையான சொற்பொழிவுகள் அதிகரித்து வரும் மோதல்கள், துருவமுனைப்பு மற்றும் போர் பற்றிய பேச்சுக்கள் நிறைந்த ஒரு சகாப்தத்தில் நாம் வாழ்கிறோம். மொழியியலாளர்களாக, பயங்கரவாதத்தின் மொழியின் விளக்கம் (Etaywe 2022), அரசியல் சொற்பொழிவு (Li, Lui & Fung 2020) மற்றும் பத்திரிகை (Thomson & White 2008) போன்றவற்றை நாம் எவ்வாறு கடந்து வந்தோம் என்பதை பகுப்பாய்வு செய்வதில் நாங்கள் நேரத்தைச் செலவிட்டுள்ளோம். அந்நியப்படுதல் மற்றும் 'மற்றவை' என்பதன் அர்த்தங்களை உருவாக்க இந்த சொற்பொழிவுகள் எவ்வாறு செயல்படுகின்றன என்பதை நாம் அறிவோம். ஆனால் இங்கிருந்து நாம் எப்படி வெளியேறுவது? "உலகத்தை ஒரு சிறந்த இடமாக மாற்றுவதற்கு செயல்படும் மொழி மற்றும் செமியோசிஸ் பற்றிய ஒரு நிரப்பு முன்னோக்கை" எவ்வாறு வழங்குவது (மார்ட்டின் 2004:179)?

இந்த நோக்கத்திற்காக, "ஒரு சிறந்த உலகத்தை நோக்கிய முன்னேற்றத்தில் அக்கறை கொண்ட" (ஹியூஸ் 2018) நேர்மறையான சமூக நடவடிக்கையின் ஒரு வழிமுறையாக
, நேர்மறையான உரையாடலை அடையாளம் காணவும், விவரிக்கவும் மற்றும் பரப்பவும் நான் நேர்மறையான உரையாடல் பகுப்பாய்வை (PDA) பயன்படுத்துகிறேன். பொது உரையாடலை அந்நியப்படுத்தும் நிலையிலிருந்து பரஸ்பர உறவை வளப்படுத்தும் நிலைக்கு மாற்றுவதை நான் ஆதரிக்க விரும்புகிறேன்; தனிநபர்களுக்கிடையேயான தொடர்பையும் புரிதலையும் சாத்தியமாக்கும் மொழியைப் பயன்படுத்தி, இணைக்கும் நோக்கத்துடன் பேசவும் கேட்கவும் விரும்புகிறேன். நாம் ஒருவரையொருவர் எவ்வளவு அதிகமாக மனிதாபிமானத்துடன் நடத்துகிறோமோ, அந்த அளவிற்குத் துன்பத்தை உருவாக்குவதற்குப் பதிலாக அதைப் போக்க இரக்கத்துடன் செயல்பட வாய்ப்புள்ளது (பண்டுரா 2016:38). மனிதாபிமானத்துடன் நடத்தும் செயல்முறையில் பச்சாதாபமும் அடங்கும். திறம்பட பச்சாதாபத்துடன் செவிமடுக்கும் ஒருவரால், பேசுபவரை வலியிலிருந்து மாற்றி, சுய-ஒழுங்குமுறை மற்றும் தேவைகளை அடையாளம் காணும் நிலைக்குக் கொண்டு வர முடியும். தேவைகள் அடையாளம் காணப்பட்டவுடன், அந்தத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வதற்கான உத்திகளை வகுப்பது சாத்தியமாகிறது.

மொழியியலாளர்களாகிய நாம், நல்லிணக்கம், கருணை மற்றும் வலுவூட்டல் ஆகியவற்றின் மொழியை விவரிக்க நமது பகுப்பாய்வுத் திறன்களைப் பயன்படுத்தலாம். உதாரணமாக,
மக்கள் கற்றுக்கொள்வதற்கும், பங்களிப்பதற்கும் அல்லது மற்றொருவரின் கருத்தைக் கருத்தில் கொள்வதற்கும் முன்பு பொதுவாக பச்சாதாபம் தேவைப்படுகிறது என்ற கருத்தின் அடிப்படையில், பச்சாதாபத்தை வழங்கப் பயன்படும் ஒரு வகையான செவிமடுத்தலை இந்தக் கட்டுரை அறிமுகப்படுத்தும்
. இந்த வகையான பச்சாதாபத்துடன் கூடிய செவிமடுத்தல், அகிம்சைத் தொடர்பு (ரோசன்பெர்க் 2015:94) எனும் தொடர்பு கட்டமைப்பின் ஒரு மூலக்கல்லாகும். இந்த மூலக்கல்லானது, ஹசனின் பொதுவான கட்டமைப்பு ஆற்றலைப் (ஹசன் 1996) பயன்படுத்தி, சொற்பொருள் வேறுபாடு மற்றும் கட்டாய மற்றும் விருப்பத் தேர்வுக்குரிய சொற்பொருள் மற்றும் இலக்கணச் சொற்கூறு அம்சங்களைக் குறிப்பிட்டு விவரிக்கப்படும். அவ்வாறு செய்வதன் மூலம், வலியில் இருக்கும் ஒரு நபருக்கு ஆதரவளிக்க, பச்சாதாபம் காட்டுபவர் பயன்படுத்தும் நான்கு உத்திகளை இந்தக் கட்டுரை விளக்கும். மதிப்பீட்டுக் கோட்பாட்டைப் (மார்ட்டின் மற்றும் வைட் 2005) பயன்படுத்தி, பச்சாதாபம் காட்டுபவர், பொருத்தமற்ற, நிறுவனமயமாக்கப்பட்ட எதிர்மறையான தீர்ப்புகள் மற்றும் பாராட்டு மனப்பான்மைகளிலிருந்து, பொருத்தமான உணர்வுகளுக்கு (மார்ட்டின் மற்றும் வைட் 2005:45) எவ்வாறு தன்னை மாற்றிக்கொள்கிறார் என்பதை விளக்குவேன். இந்த மொழிபெயர்ப்பு, பேசுபவரை 'தீர்ப்பின் கதையில் தொலைந்து போன' நிலையிலிருந்து, உணர்வுகளையும் இறுதியில் தேவைகளையும் அடையாளம் காணும் நிலைக்கு மாற்றுகிறது. தேவைகள் பூர்த்தி செய்யப்படாதபோது, ​​அது உணர்ச்சிக் கிளர்ச்சி, ஒழுங்கின்மை மற்றும் வலியை ஏற்படுத்துகிறது. ஒரு பேசுபவரின் வலியைச் செயலாக மாற்றுவதில், பச்சாதாபத்துடன் கேட்பவர் ஒரு முக்கியப் பங்காற்றுகிறார். இந்த மாற்றம், கருப்பொருள் முன்னேற்றத்தில் (டானேஸ் 1974) செய்யப்படும் தேர்வுகள் மற்றும் கொடுக்கப்பட்ட மற்றும் புதிய தகவல்களின் (ஹாலிடே 1994:308) ஏற்பாடுகள் மூலம் ஓரளவிற்கு உணரப்படுகிறது. மொழித் தேர்வுகள் எவ்வாறு அந்நியப்படுத்தும் அர்த்தங்களை
இணைப்பு, இரக்கம் மற்றும் புரிதல் ஆகியவற்றின் அர்த்தங்களாக மாற்றியமைக்க முடியும் என்பதை இந்தக் கட்டுரை காட்டும்.

எந்தத் தேர்வுகள் இந்த வகையான மாற்றத்தை அடைகின்றன என்பதை நாம் அறிந்தால், அதைக் கற்பிக்கவும், மாதிரியாகவும், பகிர்ந்து கொள்ளவும், உலகை பாதுகாப்பானதாகவும், இணக்கமானதாகவும், இரக்கமுள்ள இடமாகவும் மாற்றுவதற்கு அர்த்தமுள்ள பங்களிப்பை வழங்கவும் முடியும். வரலாற்றில் இந்த நேரத்தில் மொழியியலாளர்களாகிய நமக்கு என்ன ஒரு சிறப்புரிமை உள்ளது.