வன்முறை என்பது அதன் எந்தவொரு வெளிப்பாடிலும் மற்றொருவரை மனிதாபிமானமற்றவராகக் கருதுவதாகும். மற்றொருவர் மீது வன்முறைச் செயல்களைச் செய்வதன் மூலம், நாம் அவற்றின் மதிப்பைக் குறைத்து, அவர்களின் கண்ணியத்தை பறிக்கிறோம். மறுபுறம், இந்து மதம் முதல் மேற்கத்திய மதச்சார்பற்ற இயக்கங்கள் வரை வரலாற்று ரீதியாக ஒன்றையொன்று பாதித்த மரபுகளால் அறியப்பட்ட அகிம்சையின் அடிப்படைத் தத்துவம், இந்தப் புரிதலால் தூண்டப்படுகிறது, இதனால், ஒடுக்குமுறையாளரில், வேறுபட்டவர்கள், ஓரங்கட்டப்பட்டவர்கள் அல்லது குறைந்த மதிப்புமிக்கவர்களாகக் கருதப்படுபவர்களில் மனிதநேயத்தை அங்கீகரிக்க பயிற்சியாளர்களை ஊக்குவிக்கிறது.

அந்த அங்கீகாரத்தை நோக்கிய பாதையில் பச்சாதாபத்தை வளர்ப்பது ஒரு முக்கிய அங்கமாகும், அதனால்தான் சிலியில் பயிற்சி பெற்ற ஆசிரியர்களின் இரண்டு குழுக்களுடன் மேற்கொள்ளப்பட்ட அகிம்சை பயிற்சித் திட்டத்தின் முக்கிய அங்கமாக இது இருந்தது. பச்சாதாபம் மற்றும் இரக்கத்தை வளர்ப்பதை நோக்கமாகக் கொண்ட தொடர்ச்சியான பயிற்சிகளில் பங்கேற்பாளர்கள் வழிநடத்தப்பட்டனர்; அத்தகைய பயிற்சிகள் சிந்தனைமிக்க கற்பித்தலின் கொள்கைகளால் தெரிவிக்கப்பட்டன. பின்னர் ஆய்வில், பங்கேற்பாளர்கள் தாங்களாகவே தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பச்சாதாப-வளர்ச்சிப் பணிகள் மூலம் தங்கள் சகாக்களை வழிநடத்தும் வாய்ப்பைப் பெற்றனர். இந்த பயிற்சிகளுக்கான எடுத்துக்காட்டுகளில் வேஃபைரர் திட்டத்தின் பணிகள், வழிகாட்டப்பட்ட தியானம், வன்முறையற்ற தொடர்பு பயிற்சிகள், டோங்லென் தியானம் மற்றும் அங்கீகாரம் மூலம் இரக்கம் ஆகியவை அடங்கும்.

நமது வேறுபாடுகள் மூலம் மற்றவரின் மனிதாபிமானத்தை அடையாளம் காண முடிவதிலும், நமது மனித அனுபவத்தின் பல பகிரப்பட்ட கூறுகளை அங்கீகரிப்பதிலும், பங்கேற்பாளர்கள் மற்றவர்களிடம் அரவணைப்பு மற்றும் நெருக்க உணர்வுகளை வளர்க்க உதவுவதிலும் ஆய்வின் முடிவுகள் வெற்றியைக் காட்டுகின்றன. அமைதியான தியானத்தின் சவால்கள் ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டன, அதே நேரத்தில் பகிர்வை ஊக்குவிக்கும் நடைமுறைகள் சாதகமாக இருந்தன.