Kukutana kwangu kwa mara ya kwanza na NVC kulihisi kama kurudi nyumbani. Mawazo yaliyowasilishwa katika falsafa ya Mawasiliano Yasiyo ya Vurugu yalionekana kama ya karibu na yalitoa uwazi na muundo kwa mawazo yangu mwenyewe. Ilikuwa muhimu sana kwangu kujua dhana ya kiroho katika NVC. Kukulia katika nchi ambapo mawazo tofauti ya kidini yalikuwa chanzo cha migogoro kati ya watu, dhana hii ilinipa faraja na matumaini. Hilo ndilo lililonivutia. Kilichoniweka kwenye njia ya kujifunza Mawasiliano Yasiyo ya Vurugu ni kuungana na watu, washiriki na wakufunzi, katika kiwango cha kina, cha dhati na chenye maana.
Safari yangu kutoka kwa kukutana kwa mara ya kwanza na Mawasiliano Isiyo na Vurugu hadi kupokea pendekezo la cheti ilijaa usaidizi mkubwa, umoja na hamu ya dhati ya kushinda magumu tunayokutana nayo katika hali au katika mahusiano. Hisia ya amani iliyokuja baada ya vipindi vichache vya mafunzo ilikuwa zawadi ya thamani zaidi. Mabadiliko yalitokea kwanza ndani yangu, na kisha kulikuwa na nafasi ya mabadiliko katika ubora wa mahusiano na watu walionizunguka. Mbali na manufaa na faida binafsi katika mazingira ya kazi, pia ninajivunia kazi ninayofanya pamoja na timu katika eneo la mabadiliko ya kijamii, nikifanya kazi katika Mtandao wa Mawasiliano Isiyo na Vurugu huko Bosnia na Herzegovina.
Nchi yetu inahitaji sana amani, maridhiano, mazungumzo na mtazamo mpya kuhusu utatuzi wa migogoro, na ninatarajia kila kitu ambacho timu ya wakufunzi na wagombea kutoka Mtandao wetu wanaweza kutoa kwa jamii yetu. Kwa sababu ya matumaini na hamu hii, njia yangu ya kuwa mkufunzi wa mawasiliano yasiyo na vurugu na ujifunzaji mwingine wote unaonisubiri hufanya wakati uliopita na wakati ujao kuwa wa maana na muhimu.
