Chuoni, nilisoma Fasihi ya Kiingereza na Kiebrania huko Harvard, kisha nikapata sifa ya ualimu kupitia Programu ya Elimu ya Walimu ya Stanford na nikaenda kufanya kazi kama mwalimu wa Kiingereza na maigizo wa shule ya upili. Baada ya miaka mitano ya ualimu, nilitaka kufikiria kuhusu elimu kutoka kwa mtazamo mpana, kwa hivyo nilirudi Stanford kwa ajili ya Shahada ya Uzamivu katika Mtaala na Elimu ya Walimu. Nilitaka kuchunguza jinsi shule inavyoweza kuwa na maana zaidi kwa watoto. Utafiti wangu ulilenga jinsi mada ambazo zinaweza kuwa na maana kwa wanafunzi -- wale wenye umuhimu wa kimaadili, kuwepo, na kiroho -- zinavyosomwa au kutosomwa, katika shule za upili. Kwa kusikitisha, maswali yaleyale ambayo yalionekana kama yangewavutia vijana, na yale muhimu kwa raia wa demokrasia, maswali kama, "Ni nini kingeunda vita vya haki?" au "Je, tuweke mipaka kwenye uchunguzi wa kisayansi?" hayakuwahi kujadiliwa darasani niliyoyaona. Niliandika kitabu nikishiriki utafiti wangu kuhusu mada hii, Maswali ya Maadili Darasani.

Niliendelea kuongoza Muungano wa Shule Muhimu (CES), shirika la kitaifa lisilo la faida linalojikita katika kuunda shule zenye usawa zaidi, zinazonyumbulika, zilizobinafsishwa, na zenye maana -- shule ambazo zingewaandaa watu wenye ujuzi wa kushiriki katika demokrasia inayoweza kubadilika. Nilipokuwa CES, nilishiriki katika kuandika Teaching as Inquiry and Choosing Small.

Wakati huo huo, nilikuwa na bahati nzuri ya ajabu kukutana na kuoa Inbal Kashtan. Kama ninavyosema katika maelezo ya kazi yangu na wanandoa, mimi na Inbal sote tulikuwa tumekubali mawazo ya Mawasiliano Isiyo na Vurugu (NVC) kwani uhusiano wetu ulikuwa unaanza tu. Nadhani tungefanya vizuri kama wanandoa, kwa vyovyote vile. Lakini pia najua kwamba uaminifu mkubwa tulioweza kukuza katika miaka yetu ya mapema, uwezo wa kukabiliana na nyakati ngumu, matengenezo ya haraka ambayo tuliweza kufanya baada ya kukatika kwa uhusiano - yote haya yalisaidiwa sana na mazoezi yetu ya mawasiliano ya akili, yaliyoko NVC.

Mwana wetu Yannai alipozaliwa, tuliamua kwamba katika malezi pia, tungejaribu kuiga mawazo ya NVC. Safari hiyo ilikuwa ya kushangaza sana kwetu sisi watatu. Kwa pamoja, tuliamua (na kuamua tena njiani) kwamba Yannai angefundisha nyumbani, akiongozwa na mambo ya ajabu na shauku zake mwenyewe na kasi na mtiririko wake mwenyewe. Mimi na Inbal tulichukua majukumu muhimu ya kusaidia katika juhudi hiyo. Ingechukua nafasi nyingi kuorodhesha majina ya vitabu tulivyosoma pamoja au matukio ambayo sisi watatu tulianza kama sehemu ya shule ya nyumbani tuliyoiita "Maabara ya Maisha." Kwa kweli ilikuwa maabara ya maisha, iliyojaa mimea na wanyama, nyota na galaksi, vifuniko na vichomaji, miamba na mito. Sikuweza kushukuru zaidi kwa umoja na uchunguzi wa pamoja wa miaka hiyo. Kwa njia nyingi, sisi watatu sote tulikuwa wanafunzi katika Maabara ya Maisha - na tulijifunza mengi. Ole, "Maabara ya Maisha" haipo tena rasmi. Yannai alienda chuo kikuu, akahitimu katika chemchemi ya 2020, na sasa anaelekea shule ya uzamili.

Wakati wa miaka hiyo ya "Maabara ya Maisha" nyumbani kwetu, Inbal alikua mwalimu mpendwa sana wa Mawasiliano Isiyo na Vurugu. Mradi alioupenda zaidi ulikuwa kutumia NVC katika malezi. Inbal aliamini kwamba malezi ya uzazi yanaweza kuwa kazi muhimu ya haki ya kijamii, na alianzisha, miongoni mwa programu na desturi nyingine nyingi, Kambi ya kwanza ya Familia ya NVC, ambayo "watoto" wake wanaendelea kote Marekani na katika nchi zingine; Programu ya Uongozi wa Rika ya Wazazi, njia ya wazazi kujifunza na kisha kushiriki NVC na wazazi wengine; na aliandika Parenting from Your Heart, ambayo bado ni nyenzo muhimu ya kujifunza kuhusu malezi ya uzazi na NVC. Inbal pia aliishi na saratani wakati huo. Nina huzuni sana kusema kwamba alifariki mwaka wa 2014. Kumbukumbu yake ni baraka kubwa kwangu na kwa wengine wengi.

Ili kuwa na kubadilika zaidi katika miaka hiyo, niliacha kazi yangu katika ulimwengu wa mageuzi ya shule, nikajiajiri, na nikajikita zaidi katika kufundisha NVC na kufanya kazi kama kocha wa wanandoa. Tangu 2006, nimefundisha NVC na kufundisha mawasiliano katika miktadha mbalimbali. Kazi hii imekuwa zawadi nzuri kwangu, kwa sababu naamini kwamba jinsi tunavyozungumza ni muhimu sana katika mahusiano yetu yote, na nina shauku ya kushiriki ujuzi na ufahamu unaofanya mawasiliano yenye mafanikio zaidi yawezekane. Pia nimebarikiwa kuwa mshiriki wa kitivo cha Taasisi ya Walimu wa Mwalimu ya Mandel tangu 2006, ambapo moja ya kanuni zetu kuu ni "jinsi tunavyozungumza ni muhimu."

Ninapokuwa sifundishi au kufanya kazi na wateja, napenda kutembea katika misitu yangu ninayoipenda ya redwood katika vilima vya Oakland, California na kupiga kambi na kutembea nyikani. Chini, nilikuwa na bahati kubwa ya kutembea katika Milima ya Rockies ya Kanada.