Wakufunzi Walioidhinishwa katika Kituo cha Mawasiliano Isiyo na Vurugu

Dawn Deguire ni mshauri wa Mataifa ya Kwanza na Métis, mzungumzaji, mwezeshaji, na mtaalamu wa ustawi ambaye kazi yake inazingatia uponyaji, upatanisho, mawasiliano, na mabadiliko ya uhusiano. Akiwa amejikita katika safari yake ya kurejesha utamaduni na kuponya athari za ukoloni kati ya vizazi, Dawn analeta mbinu imara na ya huruma ya kuwasaidia watu binafsi, jamii, na mashirika.

Akiongozwa na uelewa wa ubinadamu unaotegemea mahitaji, anajumuisha mitazamo ya Wenyeji, Mawasiliano Yasiyo na Vurugu, ufahamu wa majeraha, na mazoea yaliyojumuishwa katika kazi yake. Matoleo yake ni pamoja na upatanisho na ushauri wa ushiriki wa Wenyeji, uwezeshaji, kuzungumza hadharani, ukuzaji wa uongozi, na uzoefu wa kujifunza unaotegemea ustawi.

Akiwa na elimu katika mahusiano ya umma na saikolojia, na uzoefu wa kitaaluma katika mawasiliano, ushiriki wa watu wa Asili, na maendeleo ya shirika, mifumo ya Dawn bridges hubadilika na uponyaji wa kibinafsi na wa pamoja. Yeye ni kocha aliyeidhinishwa, mwalimu wa yoga wa saa 500, Reiki Master, mwanzilishi mwenza wa Chama cha Yoga cha Asili cha Saskatchewan, na ni mgombea wa cheti cha CNVC.

Jina langu ni Giorgio Ravioli. Nimeishi Uswisi tangu kuzaliwa kwangu mwaka wa 1980. Mimi ni mtaalamu mwenye shauku na mgombea mkufunzi wa Mawasiliano Isiyotumia Vurugu (NVC), pamoja na bundi wa usiku na mwogeleaji mahiri wa mtoni.

Maisha yangu na kazi yangu yote yanaongozwa na kuunda nafasi na uwezekano wa kuwa wazi na wa kweli. Kwa njia ambayo tunaweza kuishi na kuigiza hisia na mahitaji kwa uhuru katika uzoefu wa pamoja, bila kuzuiwa na hukumu na hofu zetu wenyewe. Ninaona NVC kama mtazamo wa jumla wa maisha. Njia ya kuungana nami na wengine katika asili yetu ya kibinadamu. 

Baada ya kusoma, nilifanya kazi kama mchambuzi wa hatari na mtaalamu wa usimamizi wa maafa kwa zaidi ya miaka kumi. Wakati huo, niliandaa warsha, mikutano na kushiriki katika mazoezi. Kama mmoja wa waandaaji, ninafurahi kuleta ujuzi huu kwa IIT pia.  

Baada ya kupata fursa ya kuhudhuria IIT mbili mimi mwenyewe, ninafurahi kuwa katika timu ya maandalizi ya moja katika nchi yangu. Niliona kwamba vipindi hivi vya mafunzo vinaweza kutajirisha maisha bila kipimo. Kila kimoja kimeniletea kicheko cha furaha, machozi ya moyoni, na nyakati za uwazi, ambapo ukuaji kama kikundi ulikuwa ukitokea.

Tunapokusanyika hapa katikati ya milima ya Uswisi, nahisi shukrani nyingi kukukaribisha hapa kama mmoja wa wenyeji. Uswisi 2027 IIT iwe mahali ambapo uhalisia wa kweli unajidhihirisha, ambapo tunaweza kufanya mazoezi na kujifunza pamoja. 

Ninatarajia kuendelea na safari hii nanyi hapa Kiental nchini Uswisi.

Maumivu ambayo Sikuweza Kupuuza

Safari yangu na Mawasiliano Isiyo na Vurugu ilianza kwa ngumi tumboni. Ilikuwa wakati babu na bibi yangu walipofariki. Kila mtu aliyenizunguka alikuwa akilia, akilia, akiomboleza. Na mimi? Hakuna kitu. Hakuna hata chozi moja. Nilisimama tu pale nikiwa nimeganda, macho yangu yakiwa makavu, na ndani nilikuwa nikipiga kelele: "Kuna nini kwangu?"

Kukua katika Machafuko

Ukweli ni kwamba, hili halikutokea ghafla. Nilikulia katika nyumba iliyojaa migogoro. Wazazi wangu waligombana sana, na nilipokuwa mtoto, sikutaka kitu kingine zaidi ya kusimamisha maumivu yao. Lakini sikuweza. Nilihisi kutokuwa na msaada.

Kwa hivyo nilifanya kitu pekee nilichojua: Nilizika vitu vigumu. Nilijiambia nibaki na furaha, nibaki mwepesi, nibaki mchangamfu. Nilisukuma chini huzuni. Niliondoa hasira. Nilifunga huzuni kwenye sanduku na kutupa ufunguo.

Nami nilipata ujuzi mkubwa. Nikawa mtu ambaye alitania mambo yalipokuwa magumu. Nani alibadilisha mada. Nani alitoka chumbani. Hadi siku moja, niligundua - sikuweza hata kuhisi hisia hizo tena.

Gharama ya Kujificha

Katika urafiki na mahusiano yangu, nilitamani ukaribu. Mambo yalipokuwa ya furaha, nilihisi nimeunganishwa. Lakini mara tu usumbufu au huzuni ilipoonekana, silika yangu ilikuwa kukimbia.

Na kisha ningebaki na maumivu haya - njaa hii kubwa na mbichi ya ukaribu. Nilitaka kushikwa. Nilitaka mtu anione kweli. Nilitaka kulia mikononi mwa mtu, kujisikia salama vya kutosha kuniachilia. Lakini sikuweza. Machozi hayakunitoka. Maneno hayakunitoka. Kifua changu kilihisi kimefungwa, koo langu likiwa limebana.

Ilikuwa kama kusimama nje ya nyumba ambapo upendo na urafiki vilikuwa hai - nikibonyeza uso wangu kwenye kioo, lakini sikupata mlango. Sasa naona hamu hii haikuwa yangu pekee. 

Kama Hafiz alivyowahi kuandika:

Kubali jambo:
Kila mtu unayemwona, unamwambia, “Nipende.”
Bila shaka hufanyi hivi kwa sauti kubwa,
Vinginevyo mtu angewaita polisi.

Hata hivyo, fikiria hili -
Huu ni mvutano mkubwa kwetu ili tuungane.

Na kadiri nilivyozidi kukimbia kutokana na maumivu, ndivyo nilivyozidi kuwa mpweke. Nilitamani sana muunganisho, lakini hofu yangu ya udhaifu ilinizuia kutoka kwenye kitu kile kile nilichokuwa nikikitamani.

Nilitaka mahusiano ya kina, lakini sikujua jinsi ya kujiweka wazi kwa udhaifu waliohitaji.

Hatua ya Kugeuka

Kisha ikaja Mawasiliano Isiyo na Vurugu. Kwa kweli, ilikuwa kama mtu aliwasha taa katika chumba ambacho hata sikujua kilikuwa giza.

Kugundua kwamba hisia zina majina - kwamba si ya nasibu, lakini yanahusiana na mahitaji halisi ya kibinadamu - kulinigusa sana. Kwa mara ya kwanza, niligundua kuwa hakuna kitu "kilichovunjika" ndani yangu. Sikuwa mtupu. Sikuwa mtupu. Nilikatiliwa mbali tu.

NVC ilinipa njia ya kurudi kuhisi tena. Huzuni. Huzuni. Upole. Furaha. Wakati mwingine ilikuwa kubwa sana. Wakati mwingine ilikuwa nzuri. Lakini kwa mara ya kwanza maishani mwangu, ilikuwa halisi.

Sio Mimi Pekee

Na najua siko peke yangu. Wengi wetu tunaishi kama roboti, tukikimbia kwa kutumia autopilot. 

Baadhi yetu hunyamaza na kufa ganzi. Baadhi yetu hujishughulisha sana au kukengeushwa ili tusihisi kilicho ndani. Na baadhi yetu hukabiliana na maumivu kwa hasira, udhibiti, au kujilinda - na kuwasukuma wengine mbali hata tunapotamani kuwa karibu.

Tunafanya mambo haya kwa sababu mahali fulani njiani tulijifunza kuwa haikuwa salama kuhisi. Labda familia zetu hazingeweza kushughulikia hisia zetu. Labda jamii ilituambia "tuwe imara" na "tudumishe pamoja." Labda tunabeba kiwewe kilichopitishwa kupitia vizazi.

Lakini ndani kabisa, kila mmoja wetu anataka kitu kimoja: kuonekana, kusikilizwa, kueleweka.

Lakini mara nyingi, ujuzi tunaohitaji ili kuungana nao ndio ambao hatukuwahi kufundishwa.

Kwa Nini Ninafanya Hivi

Ninafanya hivi kwa sababu najua jinsi inavyohisi kutengwa na mimi mwenyewe - na sitaki kuishi hivyo tena. Na sitaki wengine wajisikie peke yangu pia.

Kwangu mimi, kuunda nafasi pamoja ni kuhusu kujenga aina ya kimbilio. Mahali ambapo watu wanaweza kuvua barakoa, kuacha kujifanya, na kuwa halisi tu. Mahali ambapo tunaweza kukaa na kile kinachoumiza, kusherehekea kile kilicho hai, na kufanya kazi chafu na nzuri ya kuwa binadamu pamoja.

Katika maisha yangu, nimekuwa mhandisi, mtaalamu wa kilimo cha kudumu, na mfanyakazi wa kijamii. Kwa nje ulimwengu huo unaonekana tofauti, lakini kimsingi ni sawa: Ninavutiwa na mifumo ya ujenzi inayounga mkono maisha. Iwe ni katika teknolojia, ardhini, au katika jamii zetu, ninajali kinachotusaidia kukua na kuendelea kuunganishwa.

Hilo ndilo ninalolileta katika maeneo ya NVC - utunzaji, muundo, na mwaliko wa kuzama ndani kabisa. Jukumu langu ni kusaidia kuunda msingi ambapo uaminifu, huruma, na utambulisho vinaweza kuota mizizi.

Safari Yangu na NVC

Tangu utotoni nimevutiwa na wazo la kutotumia nguvu. Nilikulia nikisoma kuhusu Mahatma Gandhi na nilivutiwa sana na ndoto ya mageuzi ya kijamii kupitia huruma.

Mnamo mwaka wa 2015, wakati wa mwaka wangu wa mwisho wa kuhitimu, nilikutana na Mawasiliano Isiyo na Vurugu na ikawa dira yangu ya maisha. Kuanzia wakati huo, nilianza kutetea kuenea kwa NVC nchini India: kuandaa warsha, kushiriki mazoezi, na hata kutafsiri rasilimali kwa Kihindi ili watu wengi zaidi waweze kuzipata.

Tangu 2021, nimekuwa nikifanya kazi na Martha Lasley na Anisha Pandya kama Meneja Uendeshaji wa Kikundi Halisi cha Mawasiliano. Mimi pia ni Mgombea wa Cheti katika Kituo cha Mawasiliano Isiyo na Vurugu (CNVC). Kwa miaka mingi nimeandaa Mafunzo Mawili ya Kimataifa ya Kina nchini India, na mnamo Julai 2024 nilijiunga na wafanyakazi wa CNVC kama Mratibu wa Programu, nikisaidia shughuli za kila siku za IIT na programu zingine za kielimu.

Katika majukumu haya yote, kusudi langu limebaki vile vile: kukuza nafasi ambapo uhalisia, huruma, na utambulisho vinaweza kuota mizizi.

Mwaliko Kutoka Moyoni

Njoo ujiunge nami Bengaluru. Tuungane pamoja kuunda nafasi ambapo hatuhitaji kujifanya. Ambapo tunaweza kuhisi kila kitu—huzuni, furaha, kuchanganyikiwa, upole. Ambapo tunaweza kucheka hadi matumbo yetu yanauma, kulia hadi tuwe tupu, kushiriki milo, na kukumbuka maana ya kuwa sehemu ya wengine.

Kwa sababu tunapojifunza kuhisi tena - kuhisi kweli - hatuponyi tu maisha yetu wenyewe, bali pia maumivu katika familia zetu, jamii zetu, na labda hata ulimwengu.

Ninakualika kwa uchangamfu kwenye Mafunzo Makubwa ya Mawasiliano Yasiyo na Vurugu huko Bengaluru. Pamoja, tutachunguza maana ya kuishi kikamilifu, kuungana tena na nafsi zetu halisi, na kuunda ulimwengu ambapo kila mtu ni wake.

Hutokea wakati wote mbinguni,
Na siku moja

Itaanza kutokea
Tena duniani - 

Kwamba wanaume na wanawake waliooa,
Na wanaume na wanaume walio 
wapenzi,

Na wanawake na wanawake
wanaopeana
Nuru,

Mara nyingi hupiga magoti

Na huku wakiwa 
wamemshika mpenzi wao kwa upole,

Wakiwa na machozi machoni mwao,
Will anaongea kwa dhati, akisema,

Mpenzi wangu,
Ninawezaje kuwa na upendo zaidi kwako;

Ninawezaje kuwa mkarimu zaidi?

― شمس الدین محمد حافظ / Shams-al-Din Mohammad Hafez, Mada Usiku wa Leo ni Upendo