Mawasiliano Isiyo na Vurugu yalinipata mwaka wa 2016 wakati nilipokuwa na maumivu makali. Kama raia wa dunia, kama mwanaharakati wa kijamii, kama mwalimu, kama mama, nilihisi maumivu makali kwa hali ya dunia na kwa kutoweza kwangu kufuata matarajio yangu. Ilikuwa vigumu kwangu kupata matumaini kwa ubinadamu, na ndoto zangu zilionekana kuwa za kipuuzi na zisizo za kweli. Zawadi niliyopokea kutoka NVC ilikuwa dhana kwamba nyuma ya kila kitu kuna hamu nzuri, hitaji, na ni janga kwamba hatulijui na hatujui jinsi ya kulifanikisha. Tangu wakati huo, bado ninahisi maombolezo mengi kuhusu jinsi tunavyoingiliana na ulimwengu, lakini sasa sioni wanadamu (mimi mwenyewe nikiwemo) kama waovu.
Nikiwa nimechochewa na ufahamu wa NVC, nilianza kushiriki NVC kila mahali nilipoenda. Ninaishi Korea Kusini sasa, lakini nilizaliwa Belarusi. Kwa hivyo, nilianza na nchi hizi mbili, lakini kila wakati nilipoenda mahali pengine, nilitoa warsha huko. Kuanzia shule za chekechea na shule, vituo vya elimu na kambi za familia, hadi mikutano ya walimu na vituo vya jamii. Ningewaalika kila mtu ambaye angependa kushiriki: watoto na vijana, walimu na wazazi, wanaharakati wa kijamii na wahamiaji... Mtandaoni na nje ya mtandao, ana kwa ana na mbele ya watu mia moja, katika nchi tofauti na katika lugha tofauti. Nilijua kwamba njia bora ya kujifunza ni kushiriki na wengine, na hivyo nilifanya.
Sasa naamini katika hekima iliyo ndani yetu sote, na katika mbinu yangu nafanya mazoezi ya kusikiliza na kufuata hekima hii. Pia nina shauku ya kubadilisha na kukomboa majeraha yetu - ya mtu binafsi, ya kizazi kipya, na ya pamoja - hata kama wakati mwingine nahisi kuzidiwa sana na wingi na kina chao kikubwa... Kuna tumaini tunapopitia ukombozi huu pamoja. Tazama Kituo changu cha Youtube.
NVC знайшоў мяне ў 2016 годзе ў той час, калі я адчувала моцную боль. Як грамадзянка свету, як грамадская актывістка, як педагог, як маці, я адчувала глыбокую боль за стан свету і за ўласную няздольнасць рэалізаваць свае памкненні. Мне было цяжка знайсці надзею для чалавецтва, а мае ўласныя мары здаваліся вельмі наіўнымі і нерэальнымі. Падарунак, які я атрымала ад NVC, быў першай і найважнейшай перадумовай (якая цяпер стала даверам), што за ўсім стаіць прыгожае імкненне, патрэба, і гэта трагедыя, што мы гэтага не ўсведамляем і не ведаем, як дасягнуць гэтага. З тых часоў я ўсё яшчэ адчуваю вялікую жалобу з-за таго, як мы ўзаемадзейнічаем адзін з адным і са светам, але цяпер я не лічу людзей (у тым ліку сябе) злом.
Натхнёная свядомасцю NVC, я пачала дзяліцца NVC усюды, дзе б я ні была. Зараз я жыву ў Паўднёвай Карэі, але нарадзілася ў Беларусі. Такім чынам, я пачала з гэтых дзвюх краін, але потым кожны раз, калі ехала у іншыя месцы, я прапаноўвала и там майстар-класы. Ад дзіцячых садоў і школ, адукацыйных цэнтраў і сямейных лагераў да настаўніцкіх канферэнцый і грамадскіх цэнтраў. Запрашала да ўдзелу ўсіх жадаючых: дзяцей і падлеткаў, настаўнікаў і бацькоў, грамадскіх актывістаў і імігрантаў... Онлайн і афлайн, сам-насам і перад сотняй людзей, у розных краінах і на розных мовах. Я ведала, што лепшы спосаб вучыцца - гэта дзяліцца з іншымі, і так і рабіла.
Я зараз веру ў мудрасць, якая ёсць у кожным з нас, і ў сваім падыходзе я практыкую прыслухоўвацца да гэтай мудрасці і прытрымлівацца яе. Я таксама захоплена трансфармацыяй і вызваленнем нашых траўм - індывідуальных, трансгенерацыйных і калектыўных - нават калі часам я сама адчуваю сябе прыгнечанай усёй велізарнай колькасцю і глыбінёй гэтых траўм... Надзея падтрымлiваецца, калі мы перажываем гэтае вызваленне разам. Калі ласка, наведайце мой канал Youtube.
