Uingiliaji kati wa mafunzo ya huruma kwa ufanisi kulingana na ushahidi wa kisayansi unakuwa muhimu. Mfumo wa kinadharia unapaswa kuongoza uingiliaji kati uliopendekezwa na kuwa na ulinganifu na tathmini ya vipimo kwa kuzingatia kwamba huruma kwa sasa ni dhana ya pande nyingi. Utafiti huo ulilenga kubaini, kwa wataalamu wa huduma za afya na/au wanafunzi, ufanisi wa mafunzo ya uzoefu dhidi ya ubinadamu ni upi, katika suala la uboreshaji wa uwezo wa huruma (vipimo) na matengenezo kwa muda wa kile kilichojifunza, na kubaini kiwango cha mshikamano kati ya mfumo uliopendekezwa wa kinadharia na vipimo vilivyofunzwa na kutathminiwa. Mapitio ya kimfumo kwa kutumia hifadhidata sita yalifanywa. Data iliundwa, na hatari ya upendeleo ilichambuliwa kwa kutumia Miongozo ya Ikweta.

Makala ishirini na tatu zilichaguliwa. Ushahidi zaidi wa ufanisi wa uingiliaji kati wa uzoefu dhidi ya mikakati ya elimu ya kibinadamu ulizingatiwa. Tafiti nyingi hazikutegemea mfumo thabiti wa kinadharia na, katika visa hivi, kutofautiana kati ya vipimo vilivyofunzwa kwa huruma na vile vilivyotathminiwa kuligunduliwa. Ingawa uelewa bora wa kigezo cha muda wa mafunzo unahitajika, uingiliaji kati wa muda wa kati unapendekezwa. Kuongeza majaribio yanayodhibitiwa na vituo vingi; kubainisha uingiliaji kati unaojumuisha vipimo vya huruma; kuweka pembetatu data kutoka kwa wataalamu wa afya, wagonjwa, na waangalizi wa nje; na ikiwa ni pamoja na ufuatiliaji, inakuwa lazima.