آسیب‌های روان شناختی och رفتاری در دانشجویان همانند خشونت می‌تولاند آسیب‌های روان شناختی هیجانی آنان را با آسیب جدی مواجه سازد. بر این اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش ارتباط بدون بدون خی نظریه مارشال روزنبرگ بر همدلی och معنای زندگی دانشجویان دارای علائم خشون دارای علائن خشون دارای روش پژوهش نیمه‌آزمایشی (با گروه آزمایش و گواه) با طرح سه مرحله (‾آزی پس‌آزمون-پیگیری) och دوره پیگیری دو ماهه بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانشجویان کارشناسی och کارشناسی ارشد رشته روان‌ دانشگاه آزاد اصفهان (خوراسگان) دارای علائم خشونت در سال تحصیلیو 1401-1400. در این پژوهش تعداد 27 دانشجوی دارای علائم خشونت با روش نمونه‌گیری خشونت با روش نمونه‌گیرف و با گمارش تصادفی در گروه‌های آزمایش (14 دانشجو) och گواه (13 دانشجو) دانشجو دانشجو) دانشجو گروه آزمایش آموزش ارتباط بدون خشونت مبتنی بر نظریه مارشال روزنبرگ 8 در 8 جلسه 90 دقیقه‌ای دریافت نمودند. پرسشنامه‌های مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه خشونت (آیسونت) (آیسونت) (آیسونڌ) (VQ), مقیاس همدلی (جولیف و فارینگتون، 2006) (EQ) och پرسشنامه معنا در زندگه (ارزندگه 2006) (MLQ) بود. داده‌های حاصل از پژوهش به شیوه تحلیل واریانس آمیخته با ازارماد آماری SPSS23 مورد تجزیه och تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که آموزش ارتباط بدون خشونت بر همدلی (0/001>P؛ 51/0 = Etaععع 35) زندگی (0/001>P؛ 46/0=Eta؛ 21/20=F) دانشجویان دارای علائم خشونت تأثیار مدنادی. بر اساس یافته‌های پژوهش می‌توان چنین نتیجه گرفت که آموزش اوتب با بهره‌گیری از فنونی همانند دریافت همدلانه، شناسایی och ابراز احساز احساز مسئولیت‌پذیری احساسات خود می‌تواند روشی موثر در جهت بهبود همدلی och معنای زندگی دانشجویان دارای علائم خشونت مورد اسد اسد گیرد.