Nenasilno komunikacijo (NNK) sem odkril leta 2013 in od takrat je postala pot učenja, preobrazbe in zavezanosti drugačnemu načinu bivanja v svetu.
Procese rasti spodbujam s skrbnostjo, radovednostjo in pristnostjo. Rada delam nenasilno komunikacijo dostopno s preprostim jezikom, vsakdanjimi primeri in humorjem. Rada najdem jasne načine za deljenje idej, ki se včasih zdijo zapletene. Delim svojo ranljivost, ko se zdi smiselna, ker zaupam, da se lahko srečamo skozi našo skupno človečnost.
Podpiram posameznike, skupine in organizacije v njihovih procesih rasti, trenutno pa spremljam tudi kandidate na njihovi poti do certificiranja.
Pomembno mi je ustvariti prostore, kjer se vsakdo počuti dobrodošlega točno takega, kot je, kjer se raznolikost dojema kot vir bogastva in kjer nihče ne rabi pustiti dela sebe za seboj, da bi nekam pripadal.
Sčasoma sem odkril, da je nenasilna komunikacija veliko več kot le način komuniciranja. Je tudi praksa družbenih sprememb. Verjamem, da ima vsak od nas določeno mero svobode izbire in da, ko jo zavestno izvajamo, naredimo korake k preoblikovanju sistemov prevlade v sisteme sodelovanja. To prepričanje ohranja moje upanje in daje smisel mojemu delu.
Conocí la Comunicación No Violenta en 2013 y, desde entonces, se convirtió en un camino de aprendizaje, transformación y compromiso con una manera diferente de estar en el mundo.
Facilito procesos de crecimiento desde el cuidado, la curiosidad y la autenticidad. Me gusta acercar la Comunicación No Violenta con un lenguaje sencillo, ejemplos cotidianos y humor. Disfruto encontrar maneras simples de compartir ideas que a veces pueden parecer complejas. Comparto mi propia vulnerabilidad cuando tiene sentido, porque confío en que podemos encontrarnos desde nuestra humanidad.
Acompaño a personas, grupos y organizaciones en procesos de crecimiento y, actualmente, también acompaño a candidatas y candidatos en su proceso de certificación.
Me importa crear espacios donde todas las personas se sientan bienvenidas tal como son, donde la diversidad sea una riqueza y nadie necesite dejar de lado una parte de sí para pertenecer.
Con el tiempo descubrí que la Comunicación No Violenta es mucho más que una forma de comunicarnos. También es una práctica de cambio social. Creo que todas las personas tenemos un grado de libertad de elección y que, cuando la ejercemos de manera consciente, damos pasos hacia la transformación de sistemas de dominación en sistemas de colaboración. Esa convicción sostiene mi esperanza y da sentido a mi trabajo.